n anomaliyaları əksər hallarda Vayll-Markezani sindromunun gedişini ağırlaşdırır. Makrofakiya zamanı büllurun böyüməsi gözdaxili təzyiqin yüksəlməsinə gətirib çıxarır, o da öz növbəsində görmə disfunksiyasına və ikincili qlaukomanın yaranma ehtimalının yüksəlməsinə səbəb olur.

Birincili afakiyada göz almasının strukturunda bioloji linzaya rast gəlinmir. Büllurun natamam inkişafı ikincili forma üçün xarakterikdir. Büllurun bu anomaliyasında pasiyentlər görmə itiliyinin zəifləməsindən, iridodonezdən və astenopik təzahahürlərdən şikayət edirlər. Bifakiya zamanı göz almasının boşluğunda ikili elastik törəmə hesabına işıq şüalarının sındırılması pozulur. Büllurun qüsurları sırasına ön, arxa və ya daxili lentikonus aid edilir. Belə hallarda büllurun hissələrindən birinin konfiqurasiyası dəyişilir. Bu zaman görmə dəqiqliyi əhəmiyyətli dərəcədə pisləşir. Xəstəliyin ön forması görmə itiliyinin ifadəli azalması, arxa lentikonus isə monokulyar zədələnmə ilə səciyyələnir

Koloboma büllurun izoləolunmuş anomaliyası şəklində inkişaf edir. Bəzən xəstəlik mikrooftalmiya, buynuz qişanın ektopiyası və ya pupillyar membranla birgə aşkarlanır. Patologiya büllurun bulanıqlığı ilə müşayiət olunduqda xəstələri dumanlı görmə narahat edir. Büllurun çıxığı çox vaxt ikincili qlaukoma və ya uveitlə ağırlaşır. Yarımçıxığın spesifik əlamətlərinə büllur və qüzehli qişanın titrəməsi, gözün ön kamerasının ölçüsünün kiçilməsi aiddir.

Büllurun anomaliyalarının diaqnostikası
Büllurun anomaliyalarının diaqnostikası anamnestik məlumatlar, xarici baxış, biomikroskopiya, qonioskopiya, vizometriya, tonometriya, B-rejimində ultrasəs müayinə, optik koherent tomoqrafiyanın (OKT) nəticələrinə əsaslanır. Xarici baxış zamanı mikrofakiyalı pasiyentlərdə midriaz müşahidə olunur Biomikroskopiya vasitəsilə büllurun anomaliyaları – onun ölçüsünün, eləcə də siliar bağın referent göstəricilərə uyğun gəlmədiyi aşkarlanır. Gözün ön kamerasının dərinliyi artır, divarları nahamarlaşır. Bu əlamətlər qonioskopiya