zamanı vizualizasiya olunur. Optik koherent tomoqrafiyada makrofakiyalı xəstələrdə büllurun əhəmiyyətli dərəcədə böyüməsi, gözün ön kamerasının ölçülərinin kiçilməsi müəyyən edilir. Tonometriya üsulu ilə gözdaxili təzyiqin yüksəlməsi təyin olunur. Həm mikro-, həm də makrofakiya akkomodasiyanın pozulması ilə müşayiət edilir. Belə hallarda görmə itiliyinin azalması vizometriya prosesində bir daha təsdiqlənir.

Birincili afakiya zamanı biomikroskopiyada göz almasının boşluğunda büllurun olmadığı aşkarlanır. Xəstəliyin ikincili forması ilə differensial diaqnostika aparmaq üçün OKT icra olunur. Birincili afakiyadan fərqli olaraq, ikincili formada büllurun və ya onun hissələrinin natamam inkişafı vizualizasiya edilir. Kolobomalı pasiyentlərin 30%-də biomikroskopiyanın köməyilə bioloji linzanın bulanıqlığı üzə çıxarılır. Aşağı kvadrantda üçbucaq, oraq və ya ellips formasında defektə rast gəlinir. Dislokasiya (çıxıq, yarımçıxıq) ilə təzahür edən anomaliyalarda bioloji linzanın bir hissəsi gözün ön kamerasına tərəf yerini dəyişir. Bu da qonioskopiya ilə müşahidə olunur.

Lentikonus zamanı biomikroskopiya üsulu ilə büllurun şəffaflığının dəyişilmədiyi halda onun divarlarından birinin qabarması müəyyən edilir. Anomaliyanın ön formasında ön kapsul nazilir, epiteliositlərin miqdarı azalır, ön qatın qabığı qabarır. Büllur kürə və ya konus şəklində olur. Göz almalarının hərəkəti ön lentikonusun həmin istiqamətdə dislokasiyası ilə müşayiət olunur. Xəstəliyin arxa formasında yerdəyişmə əks tərəfə doğru baş verir. Biomikroskopiyanın köməyilə arxa kapsulun nazilməsi, nüvənin anomal quruluşa malik olması aşkarlanır. Daxili lentikonusda büllurun daxili quruluşu normal sayılsa da liflər konus formasında olur.

Büllur anomaliyalarının müalicəsi
Müalicə taktikası anomaliyanın formasından asılıdır. Görmə itiliyi 0,2 dioptriyadan az olan mikrofakiyalı xəstələrdə cərrahi müdaxilə aparılır. I mərhələdə büllurun kapsulu kəsilir. Xüsusi ultrasəs avadanlıqla büllurun fraqmentasiyası və