i dəyişiklikləri – mikroeroziv defektlər izlənilir.
Qonioskopiya. Yerdəyişmə vektoru önə doğru istiqamətləndikdə göz kamerasının həcmi kəskin azalır. Natamam formalarda qüzehli və buynuz qişalarla sərhədlənən sahə dərin olur, burada heç bir dəyişikliyə rast gəlinmir.
Optik koherent tomoqrafiya. OKT büllurun vəziyyətini və siliar bağın zədələnmə tipini təyin etməyə imkan verir. Optimal cərrahi taktikanın müəyyən edilməsi məqsədilə kogerent tomoqrafiya əməliyyatdan bilavasitə əvvəl aparılır.
Ultrasəs biomiktorskopiyası. Xəstəliyin anadangəlmə formasında 60°-260° uzunluqda siliar bağın defektləri aşkar edilir. Büllur horizontal və vertikal müstəvilərdə yerini dəyişməsi qeydə alınır. Buynuz qişanın zədələnmə dərinliyi ölçülür.
Travmatik mənşəli formalarda əlavə olaraq, ön və ya proyeksiyalarda göz yuvasının rentgenoqrafiyası icra edilir. Erkən postoperasion dövrdə GDT təmassız üsulla ölçülür. Gözdaxili mayenin sirkulyasiyasının xarakterini öyrənmək üçün əməliyyatdan 5-7 gün sonra elektron tonoqrafiya tətbiq edilir. Müayinə prosesində qlaukomanın inkişaf riski təyin olunur.

Büllurun çıxığının müalicəsi
Bioloji linzanın tam çıxığı lensektomiyaya göstəriş sayılır. Traksiyanın qarşısını almaq üçün cərrahi müdaxilədən əvvəl vitrektomiya yerinə yetirilir. Əməliyyatın əsas mərhələsi büllurun göz dibindən qaldırılması və ön kameraya çıxarılmasıdır. Bu məqsədlə şüşəyəbənzər cismin boşluğuna perflüor üzvi birləşmələr (PFÜB) yeridilir. PFÜB-nin xüsusi çəkisi ağır olduğundan onlar göz dibinə çökməklə, patoloji dəyişikliyə uğrayan substansiyanı xaricə itələyir. Lensektomiyadan sonra növbəti mərhələ intraokulyar linzanın (İOL) implantasiyasıdır. İOL-nın fiksasiya sahələri ön kamera bucağı, siliar cisim, kapsul, qüzehli qişadır.


Nüvə yüksək sıxlığa malik olduqda bülluru çıxarmaq üçün ultrasəs və ya lazer fakoemulsifikasiyadan istifadə edilir. Şüşəyəbənzər cismin və arxa kapsulun qalıqları, qan tamamən təmizlənməlidir. Uşaqlarda süni linza kapsul kisəsi və həlqə ilə