i spektrin digər çalarlarının qarışığı (protanoplar – yaşıl və göy, deyteranoplar – qırmızı və göy, tritanoplar – yaşıl və qırmızı) kimi qəbul edirlər.

Bundan əlavə qırmızı-yaşıl korluq ayırd edilir. Xəstəliyin bu formasının inkişafında cinslə bağlı mutasiyalar böyük rol oynayır. Genomun patoloji hissələri X-xromosomunda lokalizasiya olunduğundan kişilər bu xəstəliyə daha çox tutulur.

Daltonizmin diaqnostikası
Daltonizmin diaqnostikasında İşihara və FALANT testlərindən, anomaloskopiya və Rabkin cədvəlindən istifadə olunur. Rəngli İşihara testi xüsusi şəkillərin köməyilə aparılır. Hər bir rəsmdə müxtəlif rənglərdən ibarət müəyyən şəkil olur. Pasiyentlər bu rənglərin bir hissəsini seçə bilmədiyindən şəkildə nəyin təsvir olunduğunu deyə bilmirlər. Testə həmçinin sadə həndəsi simvollar, ərəb rəqəmləri də daxildir. Fiqurun fonu əsas fondan az fərqləndiyindən daltonizmli xəstələr əksər hallarda yalnız arxa planı görürlər. Çünki onlara rəng qammasındakı cüzi dəyişiklikləri differensiasiya etmək çətinlik törədir. Rəqəmləri tanımayan uşaqlar xüsusi şəkillərlə (kvadrat, dairə, maşın) müayinə edilir. Rabkin cədvəli ilə diaqnostika anoloji prinsipə malikdir.

Anomaloskopiya və FALANT-testi yalnız xüsusi hallarda (məsələn, rəngli görməyə xüsusi tələbat olan işə qəbul edildikdə) aparılır. Anomaloskopiyanın köməyilə nəinki rəng qavrayışının pozğunluqlarınıb bütün tipləri, həm də parlaqlıq səviyyəsi, müşahidə müddəti, rəng adaptasiyası, havanın tərkibi və təzyiqi, səs-küy, yaş, dərman preparatlarının reseptor aparatının işinə təsiri aşkar edilir. FALANT-test müəyyən məsafədən mayakın şüalandırdığı rəngin təyininə əsaslanır. Daltonizmdən əziyyət çəkən şəxslər rəngi ayırd edə bilmirlər. Lakin sübut olunmuşdur ki, yüngül formalı xəstələrin 30%-i testi uğurla başa vururlar.

Anadangəlmə daltonizm ifrat inkişaf etmiş mərhələlərdə üzə çıxarılır. Çünki xəstələr ümumi anlayışlara əsasən (ot-yaşıl, səma-göy və s.) rəngləri gördükləri kimi adlandırmırlar. Xəstəliyin klassik