erkən uşaqlıq dövründə təsadüf edilir. Anadangəlmə entropion Larsen sindromunun digər əlamətləri (hipertelorizm, çoxsaylı çıxıqlar, skeletin quruluşunun pozulması) ilə müştərək şəkildə aşkarlanır. Dizembriogenezin beşdən artıq stiqması xəstəliyin genetik mənşəli olmasına dəlalət edir. Göz qapağı həmçinin mikrooftalm zamanı daxilə çevrilə bilər.


Qazanılmış entropion toksiki epidermal nekroliz və ya bədxassəli eksudativ eritema fonunda inkişaf edir. Onlar əksər hallarda dərman preparatlarına qarşı hiperhəssaslığın təzahürü kimi meydana çıxır. Xroniki konyunktivit Riolan əzələ lifinin periodik zədələnməsinin və onun spastik yığılmalarının səbəblərindən sayılır. İfadəli spazm qığırdağın göz almasına doğru çevrilməsinə gətirib çıxarır. Bundan əlavə entropionun etioloji amilləri sırasında göz qapaqlarının çapıqları, kimyəvi və ya termiki yanıqlar, gözün mexaniki travması nəticəsində konyunktivanın zədələnməsi qeyd olunur.

Entropionun əlamətləri
Entropionun əlamətləri
Entropionun çapıqlı, involyusion (spastik, atonik) və anadangəlmə formaları ayırd edilir. Patologiyanın gediş xüsusiyyətləri onun tipindən asılıdır. Kirpiklərin qıcıqlandırıcı təsiri bütün əlamətlərin təkanverici faktoru hesab olunur. Kirpik kənarının konyunktiva ilə təması ödem, hiperemiya və mikroskopik zədələnmələr törədir. Əksər pasiyentlərdə gözdə yad cismin olması hissi yaranır. Entropionun digər erkən əlaməti gözlərin yaşarmasıdır. Bu simptom həm kirpiklərin mexaniki təsiri, həm də göz yaşı mayesinin normal axınının pozulması ilə əlaqədar inkişaf edir. İşıqdan qorxma buynuz qişanın zədələnməsindən xəbər verir.

Çapıqlı entropion zamanı anamnezdə travmatik zədələnmələr və ya yanıqlar, bəzən isə konyunktivitə rast gəlinir. Bu faktorlar konyunktiva ilə göz qapağı arasında çapıqların formalaşmasına səbəb olur. Xəstəlik tədricən inkişaf edir. Adətən göz qapağı qövs şəklini alır, kirpik kənarı isə daxilə çevrilərək, gözü daim zədələyir. Klinik təzahürlərin ifadə dərəcəsi çapığın ölçüsündən və