ə onun yerləşdiyi hissədən asılıdır. Hətta kiçik ölçülü defektlər də ifadəli diskomfort törədir.

İnvolyusion entropionun digər formalardan əsas fərqləndirici cəhəti çapıq bitişmələrinin olmamasıdır. Spastik entropionun erkən dövrlərində pasiyentlər kirpik kənarını sərbəst şəkildə əvvəlki vəziyyətinə qaytara bilirlər. Patologiyanın uzunmüddətli gedişi göz qapağının qığırdağı nahiyəsində dairəvi əzələnin qalınlaşmasına gətirib çıxarır. Atonik entropion yuxarı göz qapağının göz almasına doğru istiqamətlənməsi, aşağı göz qapağının isə önə çıxması ilə xarakterizə olunur. Xəstəlik klinik cəhətdən trixiazı xatırladır.

Stivens-Jonson və Layell sindromlarında entropion ifadəli blefarospazm və fotofobiya ilə müşayiət edilir. Simptomatika göz qapaqlarının epidermisinin displaziyası ilə əlaqədar meydana çıxır. Ağır formalarda bulbar və palpebral konyunktivanın çapıq bitişmələri, göz yaşı nöqtələrinin tamamən tutulması müşahidə edilir. Entropionun proqressivləşməsi ikincili xroniki konyunktivitlə nəticələnir. Buynuz qişa zədələndikdə keratopatiya, nöqtəvi eroviz defektlər əmələ gəlir. Müalicə aparılmadıqda minimal distrofik dəyişikliklər xoralı keratit və belmo ilə əvəz olunur. Yeni qan damarlarının buynuz qişaya nüfuz etməsi görmə itiliyinin zəifləməsinə səbəb olur.

Entropionun diaqnostikası
Entropionun diaqnostikası anamnestik məlumatlara, obyektiv baxış, vizometriya və biomikroskopiyanın nəticələrinə əsaslanır. Anamnezdə travma, göz qapaqlarının yanığı və ya dərman preparatlarına qarşı hiperhəssaslığa rast gəlinir. Bəzən göz qapaqlarının anomal vəziyyətinə irsi meyllik aşkarlanır. Xarici baxış zamanı göz qapağının daxilə çevrilməsi, konyunktivanın hiperemiya və ödemi, gözlərin yaşarması nəzərə çarpır. Gözətrafı nahiyənin dərisi qızartılı olur.

Gözün biomikroskopiyasında buynuz qişanın eroziv defektləri, bulbar konyunktivanın zədələnməsi, bulbar və palpebral hissələrin bitişməsi müəyyən edilir. Defektlərin daha aydın vizualizasiyası üçün fluoresseinlə