n ölçülərinin kiçilməsi və buynuz qişanın bulanması müəyyən edilir. Göz almasının atrofiyası travma və ya iltihabın yekun mərhələsi sayıldığından onu müşayiət edən əlamətlər ilkin xəstəlikdən asılı olur. Travma zamanı güclü ağrı, yad cisim hissi, blefarospazm yaranır. İltihabi patologiyalarda görmə itiliyinin zəifləməsi, fotofobiya (işıqdan qorxma), göz qapaqları nahiyəsində ağrı sindromu baş verə bilər. Torlu qişa ayrılarkən pasiyentlər adətən fotopsiyadan (işıq qığılcımları), göz önündə qara nöqtələr və ya pərdənin peyda olmasından şikayətlənirlər.

Göz almasının atrofiyasının diaqnostikası
Göz almasının atrofiyasının əlamətləri
Patologiyanın əsas müayinə üsulu göz almasının USM-dir. Müayinə prosesində ön-arxa oxun uzunluğu ölçülür, gözün daxili strukturları nəzərdən keçirilir. Şikayətlərin yaranma müddətini dəqiqləşdirmək üçün ətraflı sorğu aparılır. Oftalmoskopiya vasitəsilə şüşəyəbənzər cismin dəyişikliklərinin xarakter və dərəcəsi qiymətləndirilir. Gözün biomikroskopiyasında travmanın lokalizasiyası, buynuz və qüzehli qişalardakı dəyişikliklər müəyyən edilir. Gözdaxili təzyiq kəskin hallarda palpasiya, uzaq mərhələlərdə isə instrumental üsullarla təyin edilir.

Digər müayinə üsullarının siyahısı ilkin xəstəlikdən asılıdır. Göz almasının travmalarında rentgenoqrafiya (rentgenokontrast yad cisimləri üzə çıxarır), göz almasının KT (metal, şüşə və plastmasdan hazırlanmış yad cisimləri aşkar edir) və maqnit-rezonans tomoqrafiyası (üzvi mənşəli yad cisimləri təyin edir, ağlı qişanın kapsulası, yumşaq toxumalar, göz əzələləri, görmə sinirinin zədələnmələrini üzə çıxarır) aparılır.

Torlu qişanın vəziyyəti barədə dəqiq məlumat əldə etmək üçün elektrofizioloji müayinədən – elektroretioqrafiyadan istifadə olunur. Torlu qişanın elektrik həssaslığının və görmə sinirinin labillik həddinin müəyyənləşdirilməsi görmə funksiyasının proqnozu üçün ən informativ metod sayılır. Göz dibinin vizualizasiya olunmaması, elektrik fosfeninin həddinin isə 600 mkA-dən yuxarı