Göz miqreni müvəqqəti xarakterli görmə pozğunluğu şəklində aura ilə xarakterizə olunan miqrendir. Onun klinik əlamətlərinə səyrici skotoma, görmə sahəsinin ayrı-ayrı hissələrinin itirilməsi, fosfen (rəngli ləkələr) və fotopsiya aiddir. Diaqnoz anamnestik məlumatlar, obyektiv baxış, oftalmoskopiya, perimetriya, baş beyin damarlarının angioqrafiyası və MRT-nin nəticələri əsasında qoyulur. Simptomatik müalicə analgetiklər və qeyri-steroid iltihab əleyhinə preparatların tətbiqindən, trigger nöqtələrdə periostal və sümükdaxili blokadaların aparılmasından ibarətdir. Tutmalar arası dövrdə profilaktik məqsədlə nootrop, miorelaksant və antidepressantlar təyin edilir.

Göz miqreni barədə ümumi məlumat
Göz miqreni və ya səyrici skotoma – gözdə heç bir üzvi dəyişiklik olmadığı halda görmə sahəsinin itirilməsi və spesifik görmə aurası ilə təzahür edən xəstəlikdir. Patologiya ilk dəfə ХІХ əsrdə Hyubert Eyri tərəfindən tərəfindən təsvir edilmişdir. Göz miqreni adətən cavan yaşlarda vegetativ sinir sisteminin labilliyi fonunda inkişaf edir. Səyrici skotoma qadın cinsinin nümayəndələri və iş fəaliyyəti əlaqədar vizual yüklənmələrə məruz qalan insanlar arasında daha geniş yayılmışdır. Xəstələrdə qısamüddətli spontan remissiyaya meyllik müşahidə edilir. Tutmanın ən yüksək həddindən görmənin itirilməsi mümkündür.

Göz miqreninin yaranma səbəbləri
Göz miqreninin səbəbləri
Göz miqreninin əsasını görmə analizatorunun funksional pozğunluqları səbəbindən yaranan nevroloji disfunksiya təşkil edir. Xəstəliyin retinal formasının başlıca etioloji amili arxa beyin arteriyasının tonusunun regionar zəifləməsidir. Bu pozğunluq torlu qişanın müvəqqəti işemiyasına gətirib çıxarır. Oftalmoplegik miqren III cüt kəllə sinirlərinin genişlənmiş venoz kavernoz sinus və ya yuxu arteriyası tərəfindən sıxılması nəticəsində baş verir. Səyrici skotomaya irsi meyllik təyin edilsə də, xəstəliyin ötürülmə mexanizmi hələlik müəyyən olunmamışdır.


Göz miqreninin tutmaşəkilli xarakteri vazomotor