hemoftalmın yekun mərhələsi göz almasının atrofiyasıdır.

Hemoftalmın diaqnostikası
Hemoftalmın instrumental diaqnostikası birbaşa olmayan binokulyar oftalmoskopiya, vizometriya, biomikroskopiya, tonometriya, ultrasəs B-skanlamanın aparılmasına əsaslanır.

Binokulyar oftalmoskopiya torlu qişanın periferik şöbəsinin vizualizasiyasına və retinal cırılmaların verifikasiyasına – melanositlərin müşahidə edilməsinə şərait yaradır. Daha dolğun məlumat əldə etmək üçün oftalmoskopiyanın üç güzgülü Qoldman linzası ilə aparılması məsləhət görülür. Vizometriyanın köməyilə görmə itiliyi yoxlanılır, hemoftalmlı pasiyentlərdə bu göstərici işığa həssaslığın cüzi azalmasından tutmuş onun tamamən itirlməsinə qədər dəyişə bilər. Biomikroskopiya üsulu ilə şüşəyəbənzər cismin ön şöbələrində melanositlər, kondensat və qansızma ocaqları aşkar edilir.

Buynuz qişanın bulanıqlığı və ya katarakta səbəbindən gözün optik sisteminin şəffaflığının azalması göz almasının ultrasəs müayinəsinə göstəriş sayılır. Bu üsul cırılmalar və yaxud travmatik genezli hemoftalm zamanı gözdə yad cisimlərin vizualizasiyasına və şüşəyəbənzər cismin ayrılma dərəcəsinin təyininə imkan verir. B-skanlama rejimində yuxarıda sadalanan dəyişikliklərdən əlavə gözdaxili melanoma, neovaskulyarizasiya ocaqlarını aşkar etmək və şüşəyəbənzər cismin arxa hissəsinin vəziyyətini analiz etmək mümkündür. Torlu qişanın ayrılmasının erkən diaqnostikası məqsədilə ultrasəs müayinə davamlı şəkildə – hemoftalmın üzə çıxmasına qədər aparılmalıdır.

Bütün pasiyentlərə laborator analizlər: qanın ümumi analizi, koaquloqramma və qanda qlükoza səviyyəsinin təyini məsləhət görülür. Torlu qişanın mərkəzi venasının okklüziyasına şübhə yarandıqda qanın ümumi analizi təyin olunur. Analizdə EÇS-nin yüksəlməsi aşkar edilir. Koaquloqramma qanın qatılaşmasından xəbər verə bilər. Diabetik retinopatiyalı pasiyentlərdə qanda qlükozanın yüksəlməsi müəyyən olunur.

Hemoftalmın müalicəsi
Hemoftalmdan şübhələndikdə mütləq oftalmoloqa müraciət