Postoperasion dövrdə hemodinamikanın və trombun qeyri-stabilliyi qansızmaya şərait yaradır.


Bir sıra hallarda hifema göz almasının yeni damarları partladıqda formalaşır. Aşağı dərəcəli differensiasiya ilə əlaqədar damar divarları nazik və kövrək olur. Belə damarlar gözdaxili və sistemli arterial təzyiqin yüksəlməsinə qarşı müqavimət göstərə bilmir. Neovaskulyarizasiya prosesi dekompensasiya mərhələsində olan şəkərli diabet, bədxassəli xorioidal melanoma, qüzehli qişanın rubeozu, torlu qişanın psevdoqlioma və trombozu üçün xarakterikdir. Hifemaya anamnezində onkohematoloji xəstəliklər (hemofiliya, oraqvari hüceyrə anemiyası, trombositopenik purpura, vaskulit, kəskin və ya xroniki leykoz) olan pasiyentlər daha çox məruz qalır.

Hifemanın əlamətləri
Hifemanın əlamətləri
Hifemanın klinik şəkli gözün ön kamerasına toplanan qanın həcmindən asılıdır. Mikrohifema zamanı xəstəlik gizli gedişə malik olur. Bəzən pasiyentlər cüzi diskomfortun yarandığını qeyd edirlər. Hiperemiya müşahidə edilmir. I mərhələdə xəstələr dumanlı görmədən şikayət edirlər. Gözdə qırmızı-qəhvəyi rəngli nazik zolaq görünə bilər. Travmatik mənşəli hifemada fotofobiya və ağrı sindromu inkişaf edə bilər. II-III mərhələlərdə klinik əlamətlər artır: qansızma uzaq məsafədən nəzərə çarpır, göz önündə örtük və ya uçuşan qara nöqtələr yaranır. Nevroloji simptomatika – baş ağrıları, başgicəllənmə meydana çıxır. Total və yaxud «qara» hifema görmənin tam itirilməsi ilə müşayiət olunur. Bir qisim pasiyentlərdə təkcə işıq duyğusu saxlanılır. Hətta buynuz qişada əməliyyatın aparılmasından sonra da formalı elementlərə çox az miqdarda rast gəlinir. Bu da onun rənginin dəyişməsinə və görmə funksiyasının pozulmasına səbəb olur.

Gözün ön kamerasında qanın toplanması ilə əlaqədar gözdaxili təzyiq yüksəlir, ikincili qlaukomanın inkişafına şərait yaranır. Hifemanın uzaq ağırlaşmalarına göz almasının periferik hissəsində ön sinexiyaların formalaşması aiddir. Gözdaxili təzyiqin yüksəlməsi ilə kontuziyanın