n müştərəkliyi görmə sinirinin atrofiyasına gətirib çıxarır. Bu patologiya fonunda siliar əzələ lifləri ayrılır, qüzehli qişa və büllur arxaya doğru yerini dəyişir. Nəticədə şlemm kanalı daralaraq, tamamən blokada olunur. Baş verən dəyişikliklər öndən buynuz qişa və sklera, arxadan isə siliar cisim və qüzehli qişa ilə məhdudlaşan ön kamera bucağının dərinləşməsinə səbəb olur. Bu da bucağın resessiyasının əsasını təşkil edir.

Hifemanın diaqnostikası
Diaqnoz anamnestik məlumatlar, obyektiv baxış, gözün biomikroskopiyası, qonioskopiya, vizometriya, tonometriya, ultrasəs B-skanlamanın nəticələri əsasında qoyulur. Əksər pasiyentlərin anamnezində göz almasının travmatik zədələnmələri, cərrahi müdaxilə, qan xəstəlikləri və ya angiogenez prosesinin sürətlənməsi ilə müşayiət olunan oftalmoloji patologiyalara rast gəlinir. Obyektiv baxış zamanı mikrohifema müəyyən edilmir. Onun təsdiq olunması üçün gözdaxili mayenin mikroskopiyası aparılır. Müayinə prosesində formalı elementlərin izləri aşkar edilir. Xəstəliyin I mərhələsində gözün ön kamerasının 1/3, II – 1/2, III-də isə 3/4 hissəsi qanla dolu olur. IV mərhələ ön kameranın bütovlükdə qırmızı-qəhvəyi rəngli hemorragik maye ilə tutulması müşahidə edilir.

Yarıqlı lampanın köməyilə ilə biomikroskopiya zamanı ön kamera mayesində sirkulyasiya edən eritrositlər və ya xalis qan müəyyən edilir. Travma ilə bağlı baş verən digər üzvi dəyişikliklər (subkonyunktival qansızma, fakodonez, qüzehli qişanın sfinkterinin cırılması, gözdə yad cisimlər və s.) üzə çıxarılır. Ultrasəs B-skanlama hətta total hifema zamanı travmatik zədələnmə əlamətlərini vizualizasiya etməyə və qanaxmanın mənbəyini tapmağa imkan verir.

Gözün ön kamerasının qonioskopiya üsulu ilə müayinəsi yalnız hifemanın aradan qaldırlmasından 21 gün keçdikdən sonra aparılır. Bu metoddan ağırlaşmaları (ön sinexiya, ön kamera bucağının resessiyası) erkən mərhələlərdə aşkar etmək məqsədilə skrininq qismində istifadə olunur.

Aparılan müalicədən sonra görmə