funksiyasının monitorinqi üçün vizometriya icra edilir. Görmə itiliyi I-II mərhələlərdə və mikrohifema zamanı terapiya kursu bitdikdən sonra, III-IV mərhələlərdə isə ayda 1 dəfə ölçülür. Tonometriya üsulu ilə gözdaxili təzyiqin səviyyəsi müəyyən edilir. Hematoloji xəstəliklər fonunda hifemanı inkar etmək üçün bütün pasiyentlərə qanın ümumi analizi və koaquloqramma təyin olunur.

Hifemanın müalicəsi
Mikrohifema zamanı xüsusi müalicə tələb olunmur. I-II mərhələlərdə konservativ terapiya kortikosteroid (prednizalon) və midriatiklərin (atropin) yerli tətbiqinə əsaslanır. Kortikosteroidlər fibrinoliz prosesini zəiflətməklə residivlərin yaranmasının qarşısını alırlar. Antifibrinolitik aktivliyə malik aminokapron turşusu ilə sistemli müalicə aparılır. Atropin akkomodasiya spazmını, fotofobiyanı azaldır, ön sinexiyaların profilaktikasında iştirak edir. Gözdaxili təzyiqin yüksəldiyi hallarda karboanhidraza inhibitorlarının (asetazolamid, dorzolamid) peroral qəbulu məsləhət görülür.

Xəstəliyin III-IV mərhələlərində cərrahi müalicə icra olunur. Ön kameranın yuyulması üçün bir-birinə paralel 2 parasentez yerinə yetirilir. Dəliklərdən birinə balanslaşdırılmış kristalloid məhlulu yeridilir, ikincisindən isə qan və qan laxtaları xaric edilir. Trabekulektomiya qan axınını yaxşılaşdırır, gözdaxili təzyiqi azaldır, görmə blokunu ləğv edir. Postoperasion fistulanın obliterasiyası öz-özünə baş verir.

Anamnezində oraqvari hüceyrə anemiyası olan pasiyentlərin müalicəsində karboanhidraza inhibitorlarından istifadə edilməməlidir. Həmin qrupa daxil olan preparatlar ön kamera mayesində oksigenin parsial təzyiqinin enməsinə gətirib çıxarırlar. Bu da eritrositlərin deformasiyasına səbəb olur. Deformasiyalaşmış formalı elementlər gözdaxili mayenin axınına mane olmaqla, gözdaxili təzyiqi yüksəlməsinə təkan verirlər.


Hifema əksər hallarda ambulator şəraitdə müalicə olunur. Medikamentoz korreksiyaya tabe olmayan yüksək gözdaxili təzyiqdən, qan xəstəliklərindən əziyyət çəkən, eləcə