dəyişikliklər meridional ambliopiyaya gətirib çıxarır. Belə vəziyyətlərdə vizometrik pozğunluqlar yalnız müəyyən meridianlarda qeydə alınır. Yaş artdıqca hipermetropiyanın ifadə dərəcəsi yüksəlir. Ağır hallarda görmə disfunksiyasının proqressivləşməsi görmə itiliyinin total azalması ilə nəticələnir. Kontakt linzalardan düzgün istifadə etmədikdə epitel toxumasında əvvəlcə nöqtəvi defektlər, bir müddətdən sonra isə xoralaşma sahələri əmələ gəlir. Pasiyentlər kseroftalmiyanın inkişafına meylli olur.

Hipermetropik astiqmatizmin diaqnostikası
Diaqnoz anamnestik məlumatlar, fizikal baxış və spesifik müayinələrin nəticələri əsasında qoyulur. İlk növbədə binokulyar görmənin vəziyyəti qiymətləndirilir. Ortoforiyadan fərqli olaraq, astiqmatizmdə göz almalarının hərəkəti göz qapaqlarının yuxarı qalxdığı anda aydın nəzərə çarpır. 4 nöqtəli Uors testi aparıldıqda 4 dairənin görülməsi streoskopik görməyə dəlalət edir. Hipermetropik astiqmatizmin əsas müayinə üsulları aşağıdakılardır:

Vizometriya. Müayinə əvvəlcə korreksiyasız, monokulyar aparılır. Sonra isə müxtəlif optik qüvvəyə malik eynək və ya xüsusi xətkeşdən istifadə etməklə görmə disfunksiyasının xarakteri öyrənilir.
Duoxrom testi. Bu üsul xromatik aberrasiyaya əsaslanır. Hipermetropik tipli pasiyentlər yaşıl işıqda daha aydın gördüklərini qeyd edirlər. Bu da qısa dalğaların (göy-yaşıl) daha çox sınması ilə izah olunur.
Yarıqlı lampanın köməyilə baxış.Biomikroskopiya vasitəsilə göz almasının ön qütbünün patoloji dəyişiklikləri inkar edilir. Göz qapaqlarının kənarlarında qabıqların aşkarlanması, meybom vəzilərinin axacaqlarının zədələnməsi kontakt yolla korreksiyanın davam etdirilməsinə əks-göstəriş sayılır.
Astiqmatik fiqurlarla testlər. Müayinə Snellen və Raubiçek fiqurları ilə aparılır. Xəstədə astiqmatik defektlər olduqda ulduzşəkilli fiqurdan istifadə edərkən əks istiqamətli şüalar daha aydın görünür. Raubiçek testi ilə nəinki əsas meridianlar, həm də xəstəliyin dərəcəsi təyin edilir.
Keratotopoqrafiya.