blefarospazmla nəticələnə bilər.
Kranial sinkineziyalar. Göz qapaqlarının spazmı çox zaman perinatal patologiyalar, hepatolentikulyar degenerasiya və Arnold-Kiari malformasiyası ilə bağlı olur.
Mitoxondropatiyalar. Bu qrupa aid olan xəstəliklərdə oksidləşdirici fosforlaşma prosesi pozulur. Belə hallar əzələliflərinin spastik yığılmasına gətirib çıxarır.
İdiopatik blefarospazmın patogenezi
İdopatik blefarospazmın inkişaf mexanizminin əsasını kranial əzələ distoniyası səbəbindən peirokulyar əzələlərin hiperaktivliyi təşkil edir. Alimlərin fikrincə bu patologiyada bazal qanqliyalar zədələnir. Belə vəziyyətlərdə impulsun nüvədən beyin kötüyü strukturlarına, beyincik və qabığın premotor zonasına ötürülməsi pozulur. Patofizioloji prosesdə dofaminergik və xolinergik sistemlər iştirak edir. Premotor zonanın fəaliyyətində baş verən dəyişikliklər hərəki nəzarətin inteqrativ proseslərinin disfunksiyasına gətirib çıxarır. Bu da antaqonist əzələlərin resiprok tormozlanmasının lazımi dərəcədə baş verməməsi ilə təzahür edir.

Talamus zədələndikdə impulsun striopallidar kompleksdən beyin qabığına nəqli ləngidiyindən görmə itiliyi əhəmiyyətli dərəcədə zəifləyir. Motor proqramın qeyri-korrekt modullanması göz qapaqlarının spastik yığılmasının klinik şəklinin inkişafına səbəb olur. Təscübələrlə sübut edilmişdir ki, blefarospazmın patogenezində qlükozanın metabolizminin pozulması mühüm rol oynayır. Proton MR-spektroskopiyanın nəticələrinə əsasən pasiyentlərdə N-asetilaspartat və kreatinfosfokinazanın azalması müəyyən edilir. Afferentasiyanın pozulması patogenezin I həlqəsində baş verən dəyişiklikdir. Patologiyanın proqressivləşməsi ikincili ağırlaşmaların inkişafı ilə bağlıdır.

İdiopatik blefarospazmın təsnifatı
İdiopatik blefarospazm adətən qazanılmış xarakter daşıyır. Nadir hallarda anadangəlmə formaya təsadüf edilir. Xəstəliyin tipindən asılı olmayaraq, əlamətlər 40 yaşdan sonra meydana çıxır. Blefarospazmın aşağıdakı formaları mövcuddur:

Birincili. Patologiya