göz qişalarında və gözdaxili mayedə identifikasiya olunur. Lakin patoloji dəyişikliklər İİV deyil, digər mikroorqanizmlərin assosiasiyaları tərəfindən törədilir. Opportunist infeksiyanın aktivləşməsi görmə orqanında residivləşən iltihabi proseslərə gətirib çıxarır. Sitomeqalovirusa yoluxma zamanı hüceyrələr lizisə uğrayır, qranulositar reaksiyalar baş verir. Qanın reoloji xüsusiyyətlərinin dəyişməsi ilə əlaqədar okklüziv arteriit, periflebit yaranır. Bu da işemik təzahürlərin inkişafına səbəb olur. Gözün əlavə aparatı (göz qapaqları, göz yaşı axarları) adətən kəmərləyici herpes virusu, Kapoşi sarkoması, az hallarda isə kontagioz mollyusk ilə zədələnir.

Toksoplazmozun mərkəzi forması nekrozlaşan ocaqlı xorioretinitlə müşayiət edilir. Göz travmalarında aspergilyozun yaranma ehtimalı yüksək olur. Triqliseridlərin səviyyəsinin artması sitokinlərin sintezinin sürətlənməsinə təkan verir. Torlu qişanın lipemiyasının əsasında məhz bu mexanizm dayanır. Proteaza inhibitorlarının qəbulu lipid mübadiləsinin pozulmasını daha da dərinləşdirir. Üzərində CD4 reseptorlarının yerləşdiyi hüceyrələrin intensiv zədələnməsi patoloji dəyişikliklərin proqressivləşməsinə gətirib çıxarır.

İİV-in oftalmoloji əlamətləri
İİV-in oftalmoloji əlamətləri
Patologiyanın inkişafının erkən mərhələlərində oftalmoloji təzahürlərə rast gəlinmir. Gözdə baş verən pozğunluqlar simtpomsuz gedişə malik olur. Torlu qişa və görmə sinirinin dəyişiklikləri proqressivləşdikdə pasiyentlər görmə sahəsinin ayrı-ayrı hissələrinin itirilməsindən, rəng qavrayışının və kontrast həssaslığın pozulmasından şikayət edirlər. Sitomeqalovirus mənşəli retinopatiya fotopsiyaya, göz önündə uçuşan ləkələr və «dumanın» yaranmasına, görmə disfunksiyasına səbəb olur. Adətən hər 2 göz alması zədələnir. Xəstəlik herpes infeksiya ilə assosiasiyalı olduqda ifadəli ağrı sindromu müşahidə edilir. Belə hallarda gözətrafı nahiyədə və göz qapaqlarında seroz möhtəviyyatlı kiçik qovuqcuqlar əmələ gəlir. Bu da vezikolobulyoz dermatitin