ş patologiyaları aşkar edilir.
Gözün təmassız tonometriyası. Göz daxili təzyiqin yüksəlməsi (20-22 mm.cv.süt-dan artıq) müəyyən olunur. Gün ərzində gözdaxili təzyiq barədə daha geniş məlumat əldə etmək üçün sutkalıq tonometriyadan istifadə edilir.
Gözün USM. Ultrasəs müayinəsi oftalmotonusun artmasına gətirib çıxaran üzvi dəyişiklikləri təyin edir. Onun vasitəsilə bədxassəli törəmələr, büllurun ektopiya əlamətləri üzə çıxarılır.
Oftalmoskopiya. Göz dibinə baxış zamanı görmə sinirinin diskində baş verən atrofik pozğunluqlar, daxili qişanın ikincili zədələnməsi vizualizasiya olunur.
Gözün biomikroskopiyası. Buynuz qişada belmo və xoraları aşkar etmək üçün göz almasının ön səthinə ətraflı baxış keçirilir.
Gözün elektron tonoqrafiyası. İkincili qlaukoma üçün invers tipli əyrilik xarakterikdir. Bu metod gözdaxili mayenin həcmini ölçməyə və onun axın əmsalını hesablamağa imkan verir.
Vizometriya. Pasiyentlərdə proqressivləşən görmə disfunksiyası qeydə alınır. Əlavə olaraq refraktometriya aparıldıqda klinik refraksiyanın miopik tipi müəyyən olunur.
Perimetriya. Görmə sahəsinin konsentrik daralması müşahidə olunur.
İkincili qlaukomanın müalicəsi
Etiotrop terapiyanın məqsədi əsas xəstəliyinin aradan qaldırılmasından ibarətdir. Gözün kontuziyası ilə assosiasiyalı qlaukomanın müalicəsində analgetiklər, sedativ və desensibilizəedici vasitələrdən istifadə olunur.


Patologiyanın kompleks müalicəsinə aşağıdakılar daxildir:

Hipotenziv terapiya. GDT gözdaxili mayenin hipersekresiyası səbəbindən yüksəldikdə bu üsul tətbiq edilir. GDT-nin tolerant göstəricilərinə nail olmaq üçün M-xolinomimetiklər, adrenoblokatorlar, karboanhidrazanın inhibitorları, alfa-2-aqonistlər və proqstaqlandinlər təyin edilir.
Cərrahi müdaxilə. Patologiya buynuz qişanın şişkinliyi və ön kameranın həcminin azalması ilə əlaqədar inkişaf etdikdə buynuz qişanın trepanasiyası göstəriş sayılır. Ektopiya səbəbindən bəbək bloku baş verdikdə büllurun ekstraksiyası tələb olunur. Xəstəlik bəbəyin