ya zedelenmiş gözü tamamen bağlayırlar.

Defekt yuxarı göz qapağı ile örtüldükde yegane elamet – tedricen zeifleyen ağrı müşahide edilir. Hifemanın ve ya gözün ön kamerasının arxasında yerleşen kiçik ölçülü defektler simptomsuz gede biler. Qan ve ya eksudat sorulduqca qüzehli qişanın kök hissesinde fibrin yığıntıları emele gelir. Xesteler işıq menbeyine baxdıqda gözde diskomfort hissi meydana çıxır. Eynek ve ya rengli linzaların istifadesi bu narahatlığı aradan qaldırır.

İridodializin ağırlaşmaları
İridodializ ekser hallarda buynuz qişada degenerativ-distrofik deyişikliklerle müşayiet edilir. Posttravmatik iridodializli xestelerde torlu qişanın ayrılma ehtimalı yüksek olur. Pasiyentlerde çox zaman tehlükeli ağırlaşma – kistoz makulyar ödem aşkarlanır. Ön kamera bucağı nahiyesinde çapıqlaşma ve gözdaxili mayenin sirkulyasiyasının pozulması 12% xestelerde ikincili qlaukomaya getirib çıxarır.

İridodializin diaqnostikası
Diaqnostika prosesinde anamnez toplanılır, vizual baxış keçirilir, xüsusi müayineler aparılır. Sorğu prosesinde travmanın baş verme müddeti ve şeraiti deqiqleşdirilir. Obyektiv baxış zamanı bebek deliyinin qeyri-düzgün forması ve defekt zonası nezere çarpır. İridodializin esas müayine metodları aşağıdakılarıdr:

Vizometriya. Görme funksiyasının pozulma derecesi defektin sahesi ile düz mütenasibdir. Ekser xestelerde görme itiliyinin orta göstericisi 0,25 ± 0,06 teşkil edir.
Gözün biomkroskopiyası. Yarıqlı lampanın kömeyile göz almasının ön şöbesine baxış keçirerken anomal formalı bebek deliyi, konyunktivanın hiperemiyası vizualizasiya olunur. Dializ limbin yaxınlığında ikiqat qabarıqlığa malik tünd rengli nahiye kimi izlenilir.
Gözün temassız tonometriyası. Gözdaxili tezyiq orta hesabla 20,31 mm.cv.sütununa beraber olur. İridodializ zamanı oftalmohipertenziya ve ikincili qlaukomanın yaranma riski yüksek olduğundan gözdaxili tezyiq nezaretde saxlanılmalıdır. Eyni zamanda 4% hallarda hipotoniya izlenilir.
Elektron tonoqrafiya. İridodializ

<< 1 2 [3] 4 5 >>