) azalmasından, dumanlı görmədən şikayətlənirlər.

İridosiklit üçün iltihablaşmış qüzehli qişanın rənginin dəyişməsi (yaşılımtıl və ya pas rəngdə), onun şəklinin qeyri-dəqiq olması xarakterikdir. Perikorneal hiperemiya, mülayim ifadəli buynuz sindromu mümkündür. Gözün ön kamerasında seroz, fibrinoz və ya irinli eksudat aşkarlana bilər. Eksudat ön kameranın dibində toplandıqda boz və ya sarı-yaşıl zolaq şəklində hipopion əmələ gəlir. Gözün ön kamerasında damar partladıqda qan yığıntısı – hifema izlənilir.

Eksudat büllurun səthinə və şüşəyəbənzər cismin liflərinə çökdükdə kirpik cismindəki iltihabi proses görmə itiliyinin zəifləməsinə gətirib çıxara bilər.

İridosiklit zamanı buynuz qişanın arxa səthində eksudat və hüceyrələrin nöqtəvi yığıntılarından ibarət presipitatlar yaranır. Onlar sorulduqdan sonra uzun müddət piqment toplusu müşahidə edilir. Eksudat fonunda qüzehli qişanın ödemi və büllurun ön kapsulu ilə sıx təması arxa bitişmələrin (sinexiya) formalaşmasına səbəb olur. Sinexiyalar bəbəyin geridönməyən daralması (mioz) və deformasiyası, onun işığa qarşı reaksiyasının pisləşməsi ilə nəticələnir. Qüzehli qişa büllurun ön səthinə bitişdikdə dairəvi sinexiya meydana çıxır. İridosiklitin qeyri-qənaətbəxş gedişində bəbək tam bitişdiyindən sinexiyalar korluq riski əmələ gətirir.

Ön kamerada mayenin sekresiyasının zəifləməsi ilə əlaqədar gözdaxili təzyiq adətən normadan aşağı olur. Lakin ifadəli eksudasiya ilə müşayiət olunan kəskin formalarda və ya qüzehli qişanın bəbək kənarı büllura bitişdikdə gözdaxili təzyiqin yüksəlməsi qeydə alınır.

İridosiklitin müxtəlif formaları fərqli klinik şəklə malikdir.
Virus mənşəli iridosiklit torpid gediş, seroz-fibrinoz eksudat, açıq rəngli presipitatlar, yüksək gözdaxili təzyiqlə səciyyələnir.

Vərəm etiologiyalı iridosiklit zəif simptomatika, iri «piy presipitatları», qüzehli qişada sarı rəngli tuberkullar (qabarlar), arxa stromal sinexiyalar, dumanlı görmə və ya bəbəyin tam bitişməsi ilə müşayiət