qranulomatoz ocaqlar, arxa sinexiyalar, qüzehli qişanın distrofik dəyişiklikləri təyin edilir.
Bəbəyin işığa reaksiyasının yoxlanılması. İşığahəssaslığın kəskin azalması və ya tamamən itirilməsi müşahidə edilir. Midriatiklərlə sınaq aparıldıqda bəbəyin reaksiyasının yüksəldiyi izlənilir.
Vizometriya. İşıq şüalarının sındırılma prosesinin pozulması və akkomodasiya aparatının spazmı ilə əlaqədar görmə itiliyinin zəifləməsi müəyyən edilir.
Perimetriya. Görmə sahəsinin konsentrik daralması qeydə alınır.
Gözün USM. Patologiyanın inkişafını stimulə edən morfoloji dəyişiklikləri üzə çıxarmaq, eləcə də görmə orqanının ikincili zədələnmələrini (ön və arxa sinexiyalar, büllurun bulanması) vizualizasiya etmək məqsədilə ultrasəs müayinədən istifadə olunur.
Tonometriya. İrit hipo- və ya hipertenziya ilə müşayiət edilir. Oftalmotonusun yüksəldiyi hallarda gözdaxili hidrodinamikanı öyrənmək üçün gözün tonoqrafiyası icra olunur.
Laborator üsullardan İFA metodu ilə törədicinin antigenlərinə qarşı anticisimlərin təyini, HLA-tiplənmə, sirkulyasiyaedici immun komplekslərinin, revmatoid artritin və T-limfositlərin aşkarlanması üçün sınaqlar göstəriş sayılır. Bu müayinələrin aparılmasında məqsəd xəstəliyin etiologiyasını müəyyən etməkdir. Ehtiyac yarandıqda əlavə olaraq, patergiya testi, ön kameranın parasentezi və vitreal biopsiya yerinə yetirilir.

İritin müalicəsi
Etiotrop müalicə fon patologiyasının aradan qaldırılmasına yönəldilir. İnfeksion və sistem xəstəliklərində görmə orqanı ilə bağlı zəif simptomatika aşkarlandıqda belə oftalmoloqun konsultasiyası tələb olunur. İritin konservativ terapiyası aşağıdakı vasitələrin tətbiqinə əsaslanır:

Antibakterial preparatar. Bakterial infeksiyalarda təyin edilir. Antibiotikoterapiya kursuna başlamazdan əvvəl törədicinin dərman vasitələrinə qarşı həssaslığı yoxlanılır.
Virusəleyhinə vasitələr. İritin virus mənşəli formalarında istifadə olunur. Daha yaxşı nəticə əldə etmək üçün sistemli və yerli terapiya (instilyasiyalar,