deqranulyasiyası zamanı histamin, sitokin, leykotrien və prostaqlandinlər ifraz olunur. Bu iltihab mediatorları damarların genişlənməsinə səbəb olur. Bir müddətdən sonra iltihab ocağına neytrofil, limfosit, makrofaq və eozinofillər miqrasiya edir. Nəticədə eksudasiya artır.

Uveal hipertenziya zamanı gözdaxili təzyiq gözün damarlı qişasının ön seqmentinin iltihabı və vazodilatasiya ilə əlaqədar yüksəlir. Ön uveitin latent gedişində xəstəliyin klinik simptomatikası zəif ifadə olunduğundan ilk baxışdan göz sağlam görünür. Konyunktiva damarlarının cüzi genişlənməsi və göz önündə bulanıqlığın yaranması uveitin xroniki gedişindən xəbər verir. Tez-tez təkrarlanan qlaukomasiklitik krizlər qüzehli qişada distrofik dəyişikliklərə gətirib çıxarır.

Qlaukomasiklitik krizin əlamətləri
Qlaukomasiklitik krizin əlamətləri
Patologiya adətən bir gözdə inkişaf edir. Pasiyentlər qlaukomasiklitik krizi qənaətbəxş fonda qəflətən baş verən spesifik tutma kimi qiymətləndirirlər. Xəstələr əsasən dumanlı görmədən şikayət edirlər. İşıq mənbəyinə baxdıqda onun ətrafında rəngli dairələr formalaşır. Gözətrafı nahiyəyə və ya göz qapaqlarına toxunduqda güclü diskomfort hissi ağrı sindromu ilə əvəz olunur. Vizual baxış zamanı konyunktivanın qızarması və bəbəyin genişlənməsi nəzərə çarpır. Əksər hallarda pasiyentlər zədələnmiş gözün görmə aktında iştirakını məhdudlaşdırmaq üçün onu əllə örtürlər.

Tutma 24 saata qədər davam edə bilər. Kriz başa çatdıqdan sonra bütün əlamətlər aradan qalxır. Növbəti tutmaya qədər pasiyent özünü sağlam hiss edir. Remissiya dövrü geniş hüdudlarda (2-3 həftədən bir neçə ilə qədər) variasiya edir. Yaş artıqca əlamətlərə az rast gəlinir. Yaşlı xəstələr gözün rənginin açıqlaşmasını qeyd edirlər. Qlaukomasiklitik kriz adətən ağırlaşmalara səbəb olmur. Lakin birincili qlaukomaya genetik meylli pasiyentlərdə optik neyropatiyanın proqressivləşmə riski müşahidə edilir.

Qlaukomasiklitik krizin diaqnostikası
Diaqnoz anamnestik məlumatlar və müayinələrin nəticələri