görünməsindən şikayət edirlər. Onlar gözlərini qıymaqla təsviri aydınlaşdırmağa çalışırlar. Uzunmüddətli optik yüklənmə gicgah və alın nahiyələrində diskomfort, göz almalarında ağrı və fotofobiya törədir. Yaxından görmə avtomobil idarəetməni, kinoteatrda film seyr etməni çətinləşdirir. Akkomodasiyanın yaşla bağlı dəyişiklikləri həyatın 4-cü onilliyində vizometrik göstəricilərin yaxşılaşmasına gətirib çıxarır.

Hipermetropiyalı pasiyentlər görmənin yalnız kitab oxuyarkən və ya mobil teelfondan istifadə edərkən pisləşdiyini qeyd edirlər. Uzaq məsafəyə baxarkən görmə disfunksiyası yaranmır. Hipermetroplar üçün göz əzələlərinin həddindən artıq yorulması, zehni fəaliyyət zamanı miqren xarakterikdir. I dərəcəli hipermetropiya zamanı kompensasiya mexanizmləri uzağı və yaxını görməni tənzimləyir. Anomaliyanın yüksək dərəcəsi məsafədən asılı olmayaraq, total optik disfunksiya ilə təzahür edir. Yaşlı şəxslərdə görmə itiliyinin zəifləməsi presbiopiyanın inkişafından xəbər verir.

Refraksiya anomaliyalarının ağırlaşmaları
Miopiyanın proqressiv gedişi daxili qişanın degenerasiyasına gətirib çıxarır. Bu da gələcəkdə torlu qişanın ayrılması ilə fəsadlaşır. Uveal traktın damarlarının zədələnməsi şüşəyəbənzər cismə və ya gözün ön kamerasına qansızmaya səbəb olur. III-IV dərəcəli miopiyadan əziyyət çəkən insanlarda şüşəyəbənzər cismin destruksiya ehtimalı yüksək olur. Astiqmatizm vaxtında korreksiya edilmədikdə ambliopiya və strabizmin inkişaf riski artır. Hipermetropiyalı pasiyentlərdə residivləşən konyunktivit və blefaritə tez-tez rast gəlinir. Refraksiya anomaliyalarının ən ağır fəsadı korluqdur.

Refraksiya anomaliyalarının diaqnostikası
Diaqnoz anamnestik məlumatlar, instrumental müayinələr və funksional sınaqların nəticələri əsasında qoyulur. Refraksiya anomaliyalarına şübhə yarandıqda sınaq linzalarının (toplayıcı və səpələyici) köməyilə və skiaskopiyanın tətbiqi ilə vizometriya aparılır. Müayinə prosesində aşağıdakı üsullaradan istifadə olunur:


Kompüter