depolyarizasiya həddi azalır. Bu proses qlutamatın sintezinə mənfi təsir göstərərək, bipolyar hüceyrələrin oyanıqlığını yüksəldir. Həmin hüceyrələr zülal-transmitterlərin mutasiyaları nəticəsində işıq şüalarının təsirinə və görmə piqmentinin quruluşunun dəyişməsinə reaksiya vermir. Anomaliyanın bu formasında çöplərin reseptorları rəngləri ayırd edə bilmədiyindən təsviri boz rəngdə əks etdirir.


Anadangəlmə daltonizm X-xromosomunda lokalizasiya olunan OPN1LW və OPN1MW genlərinin mutasiyası zamanı inkişaf edir. Az hallarda rəng korluğu kolbacıqların distrofiyası, Leber amavrozu, piqmentli retinitin aşkarlandığı yenidoğulmuşlarda qeydə alınır. Anomaliyanın qazanılmış forması baş beynin ənsə nahiyəsinin travmatik zədələnmələri, patoloji törəmələri, işemiyası və qansızmalarının rast gəlindiyi pasiyentlərdə müşahidə edilir. Tranzitor rəng korluğu kəskin zəhərlənmə və ya xroniki intoksikasiya zamanı inkişaf edir. Xəstəlik adətən izoləolunmuş şəkildə yaranır. Bəzən isə makulodistrofiyanın, idiopatik parkinsonizmin, şəkərli diabet fonunda retinopatiyanın təzahürlərinə aid edilir.

Qazanılmış rəng korluğunun etiologiyası göz almasının optik mühitlərinin şəffaflığının pozulması ilə bağlıdır. Belə halların ən geniş yayılmış səbəbləri buynuz qişanın bulanması, katarakta, gözün ön kamerasında presipitatların və ya iltihabi eksudatın olması, şüşəyəbənzər cismin destruksiyasıdır. Rəngli görmənin qazanılmış anomaliyaları göz almasının daxili qişasının makulyar sahəsində patoloji proseslər zamanı formalaşır.

Rəngli görmənin anomaliyalarının əlamətləri
Rəngli görmənin anomaliyalarının əlamətləri
Rəngli görmənin anomaliyalarına axromatopsiya, rəngli görmənin qazanılmış çatışmazlığı və daltonizm aiddir. Axromatopsiyanın əsas klinik əlaməti rəngsiz (ağ-qara) görmədir. Anomaliyanın digər simptomları nistaqm, hipermetropiyadır. İşığa qarşı yüksək həssaslıq fotofobiya və hemeralopiyaya gətirib çıxarır. Pasiyentlər xarakterik xarici görünüşə malik olur: işıqdan qorxduqları