ı üçün daim gözlərini aşağı dikirlər. Xəstələr çox vaxt gün eynəklərindən istifadə edirlər. Bəzən bu anomaliya strabizmin klinikası ağırlaşır.

Daltonizm bir və ya bir neçə rəngı, onların çalarlarını differensiasiya etmək qabiliyyətinin olmaması ilə səciyyələnir. Xəstələr protanopiya zamanı qırmızı, tritanopiyada – göy-bənövşəyi, deyteranopiyada isə yaşıl rəngi ayırd edə bilmir. Trixromaziyalı pasiyentlərdə rəngli görmənin anomaliyaları müşahidə olunmur. Spektrin müəyyən hissəsinin əlvanlığı dəyişdikdə bu qrupa daxil olan şəxslər bütün rəngləri və çalarları seçə bilir. Dixromaziyalı şəxslər əsas rənglərdən birini differensiasiya edə bilmir. Onlar bu rəngi spektrin digər çalarları ilə əvəz edirlər. Monoxromaziya hallarında xəstələr ətrafdakı bütün əşyaları yalnız bir xromatik çalarda görürlər. Daltonizmin bu forması nistaqm, fotofobiya və görmə itiliyinin zəifləməsi ilə fəsadlaşa bilir.

Rəngli görmənin digər anomaliyalarından fərqli olaraq, qazanılmış defektlər üçün xəstəliyin monokulyar başlanğıcı xarakterikdir. Lakin kəskin zəhərlənmə və ya xroniki intoksikasiya zamanı hər iki göz alması eynizamanda zədələnir. Klinik simptomatika əsas patologiyanın spesifik təzahürləri fonunda yaranır. Anomaliyanın əlamətlərinə görmə itiliyinin zəifləməsi, görmə sahəsinin daralması, göz önündə qara nöqtələr və ya «pərdənin» əmələ gəlməsi aiddir.

Rəngli görmənin anomaliyalarının diaqnostikası
Rəngli görmənin anomaliyalarının diaqnostikası anamnestik məlumatlar, xarici baxış, elektroretinoqrafiya, vizometriya, perimetriya, genetik skrininq, anomaloskop vasitəsilə müayinə, Rabkin cədvəli, İşihara və FALANT-testlərinin nəticələrinə əsaslanır. Axromatopsiyalı pasiyentə baxış keçirərkən nistaqm aşkarlana bilər. Rabkin cədvəlinin köməyilə rəngləri ayırd etmə qabiliyyətinin pozulması üzə çıxarılır. Elektroretinoqrafiyada kolbacıqların ifadəli azalması müəyyən edilir. Vizometriya prosesində görmə funksiyasının zəiflədiyi müəyyən edilir. Genetik skrininq mutasiyaların və ötürülmə