i itir. Baxışın fiksasiya nöqtəsində qara ləkəli təsvir görünür.

Perisentral forma skotomanın fiksasiya nöqtəsindən kənarda əmələ gəlməsi ilə xarakterizə edilir. İnsan baxışını fokuslaşdıra bilir, lakin görmə mərkəzinin ətrafında birtərəfli aypara ləkənin formalaşmasından şikayət edir. Zamanla skotoma tünd həlqə şəklini alır.

Qarışıq forma mərkəzi hissədən başlayaraq, sürətlə periferiyaya yayılır. Tünd ləkə böyüyərək, görmə sahəsini tamamən bürüyür.

Ştarqardt xəstəliyinin əlamətləri
Ştarqardt xəstəliyinin əlamətləri
Xəstəlik 6-7 yaşlarda özünü büruzə verir. Ötürülmə tipindən asılı olmayaraq, bütün pasiyentlərdə mərkəzi skotoma müşahidə edilir. Patologiyanın gedişi qənaətbəxş olduqda skotoma nisbi xarakter daşıyır: pasiyent parlaq əşyaları aydın şəkildə görsə də, zəif rəng qammasına malik obyektləri ayırd edə bilmir. Əksər xəstələrdə rəngli görmənin qırmızı-yaşıl disxromaziya tipi üzrə pozulması qeydə alınır. Bu zaman açıq-yaşıl rəng tünd-qırmızı kimi görünür. Bəzi pasiyentlərdə rəng qavrayışı dəyişmir.

Xəstəliyin ilkin mərhələlərində periferik görmənin sərhədləri pozulmur. Patologiya proqressivləşdikdə mərkəzi skotomalar genişlənir, bu da korluğa gətirib çıxarır. Mərkəzi görmənin itirilməsi ilə yanaşı onun itiliyi də azalır. Ştraqardt xəstəliyinin yekun mərhələsində görmə siniri atrofiyaya uğrayır, korluq yaranır. İstər başlanğıc, istərsə də terminal mərhələdə digər orqanlarda heç bir dəyişikliyə rast gəlinmir.

Ştarqardt xəstəliyinin diaqnostikası
Xəstəliyin uşaqlıq dövründə təzahür etməsi differensial diaqnostika üçün əsas əlamət hesab olunur. Oftalmoskopiyanın köməyilə qara mərkəzi əhatə edən zəif piqmentasiyalı enli həlqə aşkarlanır. Solğun həlqənin ətrafında hiperpiqmentasiyalı hüceyrələrdən ibarət növbəti həlqə müşahidə olunur. Bu təsvir «öküz gözünü» xatırladır. Foveolyar refleks mənfidir. Makulyar sahədə müxtəlif ölçü və konfiqurasiyaya malik sarımtıl-ağ ləkələrə rast gəlinir. Bir müddətdən sonra onların sərhədləri qarışır, ləkələr boz