mühitə düşdükdə isə yenidən aktivləşir.


Helikobakter invaziyasına duodeno-qastral reflüks (pilorusun zəifliyi ilə əlaqədar bağırsaq möhtəviyyatının mədəyə qayıtması), bəzi preparatların (salisilat, QSİƏP, vərəməleyhinə vasitələr), qida allergiyası, qeyri-düzgün qidalanma, spirtli içki, siqaret istifadəsi səbəb olur. Həmçinin bəzi daxili faktorlar: xroniki infeksiya ocaqları, endokrin patologiyalar, dəmir defisiti, ürək, tənəffüs, xroniki böyrək çatışmazlığı antral qastritin inkişafına təkan verir.

Antral qastritin patogenezi
Helikobakteriyaların əsas xüsusiyyəti ondan ibarətdir ki, bu mikroorqanizmlərin sintez etdikləri fermentlər onların ətrafındakı mühiti dəyişdirə bilir. Belə ki, ureaza mədədə olan sidik cövhərini ammonyaka qədər parçalamaqla, mikroorqanizmin yerləşdiyi mühiti qələviləşdirir. Musinaza mədə seliyinin özlülüyünü azaldır. Belə şəraitdə hərəkətli bakteriyalar müdafiə qatı rolunu oynayan selikdən keçərək, antral hissənin epitelinə daxil olur. Onlar burada aktiv formada çoxalmaqla, selikli qişanı zədələyir, mədə vəzilərinin fəaliyyətini pozurlar. Pilorik şöbə bikarbonat ifrazını dayandırdığından mədə şirəsinin turşuluğu yüksəlir. Bu isə mədənin digər hissələrinin epitel qatını bir daha zədələyir.

Antral qastritin əlamətləri
Antral qastritin əlamətləri
Mədənin antral hissəsinin iltihabı adətən başlanğıc mərhələlərdə mədə şirəsi sekresiyasının pozulmadığı qeyri-atrofik proses kimi gedir. Bu patologiyanın klinikası xoranı xatırladır: ac olduqda və ya yeməkdən bir neçə saat sonra epiqastral nahiyədə ağrılar, göynəmə, turş və havalı gəyirmə, qəbizliyə meyllik. Xəstələrdə iştah pozulmur. Dilin üzəri təmiz olur. Qarnı palpasiya etdikdə ağrı sağ epiqastral nahiyədə (piloroduodenal hissə) müəyyən edilir. Çəki itkisinə yalnız xəstəliyin ağır gedişində rast gəlinir.

Antral qastritin diaqnostikası
Antal qastritli xəstələrdə aparılan qastroqrafiya prosesində pilorik şöbənin büküşlərinin qalınlaşması, pilorusun spazmı, seqmentar