r peristaltika, mədə möhtəviyyatının nizamsız evakuasiyası aşkarlanır. FEQDS zamanı antral hissədə selikli qişanın ləkəli hiperemiyası, toxumaların ödemi müşahidə olunur. Bununla yanaşı qansızma və eroziyalar izlənilə bilər. Pilorusun spazmı ilə əlaqədar mədə möhtəviyyatında durğunluq, eləcə də hipereksudasiya müəyyən edilir. Endoskopik müayinədə mütləq toxuma biopsiyası aparılır. Bu, histoloji müayinə və törədicinin aşkarlanması üçün çox vacibdir.

Helikobakteriyanı təyin edən ureaza testi qastroskopiya zamanı xüsusi ekspress-dəstlərin köməyilə icra olunur. Bunun üçün selikli qişanın bioptatı xüsusi mühitə yerləşdirilir. Mikroorqanizmlərin konsentrasiyasından asılı olaraq, 1 saatdan 1 neçə sutkaya qədər mühit moruğu rəng alır. Sutka ərzində rəng dəyişikliyi baş vermədikdə test “mənf” sayılır. Həmçinin C-ureaza tənəffüs testi mövcuddur. Onu yerinə yeritmək məqsədilə mədəyə nişanlanmış C13 sidik cövhəri yeridilir. Xəstənin nəfəslə verdiyi havada C13 konsentrasiyası yoxlanılır. Mədədə helikobakter pilori olduqda, onlar sidik cöhvərini parçaladıqlarından C13 konsentrasiyası 1%-dən yuxarı qalxır (3,5% – yüngül dərəcəli invaziya; 9,5% – çox ağır).

Selikli qişanın bioptatları mütləq qaydada əkilir. Onların inkubasiyası qanlı mühitdə oksigenin çox aşağı konsentrasiyasında (<5%) gedir. Əkilmənin nəticələri, antibiotiklərə həssaslıq 3-5 gündən sonra müəyyən olunur.

Qan, tüpürcək və mədə şirəsində helikobakteriyalara qarşı anticisimləri təyin edən İFA olduqda həssas metoddur. Qanda anticisimlər infeksiyalaşmadan sonra 1 ay ərzində əmələ gəlir. Onlar tam sağalmadan sonra 30 gün müddətində aktiv olurlar. Mədə turşuluğunu yoxlamaq üçün mədədaxili pH-metriyadan, sekresiya stimulyatorları ilə mədə şirəsinin fraksion müayinəsindən istifadə edilir. Xəstəlik funksional pozğunluqlar və mədənin xora xəstəliyi ilə differensiasiya olunur.

Antral qastritin müalicəsi
Bu patologiyanın müalicəsi həkim-qastroenteroloqlar tərəfindən aparılır. Ağırlaşmalar baş verdikdə xəstə