A (saya əzələlərə qarşı antitellər), revmatoid faktor, antimitoxondrial antitel (AMA), hepatositlərin membran antigenlərinə qarşı antitellər (anti-LMA) meydana çıxır.

Autoimmun hepatitin atipik formalarına birincili biliar sirroz, birincili sklerozlaşan xolangit, xroniki virus hepatitinin əlamətləri də meydana çıxan çarpaz sindromlar aiddir.

Autoimmun hepatitin simptomları
Əksər hallarda autoimmun hepatit qəflətən meydana çıxır və kliniki olaraq kəskin hepatitdən fərqlənmir. Başlanğıcda aydın nəzərə çarpan zəiflik, iştahasızlıq, intensiv sarılıq, sidiyin qara rəngli olması ilə gedir. Sonra bir neçə ay ərzində autoimmun hepatitin klinikası inkişaf edir.

Nadir hallarda xəstəlik tədircən başlayır; bu zaman astenovegetativ pozulma, nasazlıq, sağ qabırğaaltı nahiyədə ağırlıq hissi və ağrılar, zəif sarılıq üstünlük təşkil edir. Pasientlərin bir qismində xəstəlik hərarət və qaraciyərdən kənar təzahürlərlə başlayır.

Autoimmun hepatitin irəliləmiş simptomlar dövrü aydın nəzərə çarpan zəiflik, sağ qabırğaaltı nahiyədə ağırlıq hissi və ağrılar, ürəkbulanma, dəri qaşınması, limfadenopatiyadan ibarətdir. Bu patologiya üçün daimi olmayan, sarılıq dövründə güclənən qaraciyərin (hepatomeqaliya) və dalağın (splenomeqaliya) böyüməsi xarakterikdir. Autoimmun hepatitli qadınların 1/3-də amenoreya, hirsutizm inkişaf edir; kişilərdə ginekomastiya müşahidə oluna bilər.

Xəstəlik üçün tipik dəri reaksiyaları kapilyarit, palmar və qurdeşənəyi eriteması, purpura, sızanaq, üz, boyun və əllərin dərisində teleangiektaziyalardır. Autoimmun hepatitin fəsadlaşma dövründə keçici assit müşahidə oluna bilər.

Patologiyanın sistem təzahürlərinə böyük oynaqları zədələyən, lakin onların deformasiyasına gətirib çıxarmayan residivləşən, miqrasiya edən poliartrit aiddir. Bu xəstəlik xoralı kolit, miokardit, plevrit, perikardit, qlomerulonefrit, tireoidit, vitiliqo, insulindən asılı şəkərli diabet, iridosiklit, Şeqren sindromu, Kuşinq sindromu, fibrozlaşan alveolit, hemolitik anemiyalarla