xroniki xəstəliklərini (qeyri-spesifik xoralı kolit, Kron xəstəliyi); nazik və yaxud yoğun bağırsağın spesifik patologiyalarını (vərəm mənşəli kolit) müşayiət edir.


Eləcə də bağırsaqdan qanaxma müsariqə damarlarının zədələnməsi – mezenterial arteriyaların spazm və yaxud trombozu nəticəsində bağırsağın işemiyası ilə əlaqədar yarana bilər. İri həcmli qanaxmalar şiş xəstəliklərinin (bağırsaq polipləri, xərçəng) son mərhələlərinin əlaməti sayılır.

Bağırsaq qanaxmasına həm də babasil, anal çat zamanı təsadüf olunur. Nadir rast gəlinən səbəblərə şüa terapiyasından sonra radiasion kolit, aorto-bağırsaq fistulalaları, ankilostomidoz, bağırsağın sifilisi, amiloidoz aiddir. Təxminən 10% hallarda qanaxmanın mənşəyini üzə çıxarmaq mümkün olmur.

Bağırsaq qanaxmasının əlamətləri
Bağırsaq qanaxması çox az hallarda güclü olub, hipovolemiya və hemorragik şok törədir. Əksər pasiyentlər yalnız hərtərəgli anamnez zamanı nəcisdə periodik qanın görünməsini bildirirlər. Bağırsaq qanaxmasında ən geniş yayılmış şikayət nəcislə birgə qanın ifraz olunmasıdır. Nazik bağırsaqdan axan qan uzun müddət həzm fermentləri ilə təmasda olduğundan hemoqlobin oksidləşir. Bununla əlaqədar qanın rəngini qaralır. Qanın həcmi çox olduqda, bağırsağın divarı qıcıqlanır, nəticədə onun möhtəviyyatının hərəkəti sürətlənir. Bu isə duru, qara və üfunətli nəcis (melena) ilə təzahür edir.

Qanaxmanın mənbəyi yoğun bağırsağın yuxarı şöbələrində yerləşdikdə qan nəcis kütlələrinin formalaşmasında aktiv şəkildə iştirak edir, həm də oksidləşir. Belə vəziyyətlərdə tünd rəngli qan nəcis kütlələrinə bərabər şəkildə qarışır. Qan S-vari və düz bağırsaqdan axdıqda nəcislə qarışmağa vaxt çatmır. Bu səbəbdən ifrazatların üzərində al-qırmızı damcı və yaxud laxta şəklində izlənilir.

Qanaxma yoğun bağırsağın divertikulları və yaxud angiodisplaziyalarla bağlı olduqda, qanaxma tam sağlam fonda baş verərək, ağrı ilə müşayiət olunmaya bilər. Bağırsaq qanaxmasına bu orqanın infeksion, iltihabi patologiyaları