ı səbəb olduqda, nəcisdə qanın müşahidə olunmasından əvvəl qarında ağrı meydana çıxa bilər. Defekasiya zamanı və yaxud ondan sonra aralıq nahiyəsində ağrı, nəcis kütlələrində və ya tualet kağızında al-qırmızı qan babasil və anal çat üçün xarakterikdir.

Yoğun bağırsağın qanaxma ilə müşayiət olunan infeksion patologiyalarında qızdırma, ishal, defekasiya aktına daimi çağırışlar (tenezmlər) yarana bilər. Əgər bağırsaq qanaxması uzunmüddətli subfebrilitet, arıqlama, xroniki ishal və intoksikasiya fonunda yaranarsa, bağırsaq vərəmindən şübhələnmək lazımdır. Dəri, oynaq, göz və digər orqanların sistemli zədələnmələri ilə birgə gedən bağırsaq qanaxması adətən bağırsağın qeyri-spesifik iltihabından xəbər verir. Nəcis qırmızı olduqda, lakin qanaxmanın klinik əlamətləri izlənilmədikdə pasiyentin qida boyaları ilə zəngin məhsuldan istifadə etməsini aydınlaşdırmaq gərəkdir.

Bağırsaq qanaxmasının diaqnostikası
Bağırsaq qanamalarında vəziyyətin ağırlığını müəyyənləşdirmək üçün qanın klinik analizi (hemoqlobin, eritrosit, normosit, hematokrit səviyyəsinin yoxlanılması), nəcisdə gizli qanın təyini, koaquloqramma lazım gəlir.

Nəcisdə al qan olduqda düz bağırsağın barmaqla müayinəsinə ehtiyac yaranır. Bu yolla hemorroidal düyünlər, polip üzə çıxarılır. Lakin yadda saxlamaq lazımdır ki, düz bağırsaq venalarının hemorroidal genişlənməsi diaqnozu həzm traktının digər şöbələrindən qanaxmanı inkar etmir.

Bağırsaq qanaxmasını üzə çıxaran ən sadə üsul endoskopiyadır. Diaqnoz qoymaq üçün kolonoskopiya (yoğun bağırsağın müayinəsi), rektoromanoskopiya (S-vari və düz bağırsağın vizualizasiyası) aparıla bilər. Endoskopik müayinə 90% hallarda qanaxmanın mənşəyini aşkar edir və eyni zamanda endoskopik müalicəyə (polipektomiya, qanayan damarın elektrokoaqulyasiyası) imkan verir.

Qanaxma davam etdikdə və onun səbəbini müəyyən etmək mümkün olmadıqda mezenterikoqrafiya, nişanlanmış eritrositlərlə müsariqə damarlarının sintiqrafiyası yerinə yetirilir. Mezenterikoqrafiya ilə