Eroziv qastrit – mədənin kəskin və ya xroniki iltihabı olub, selikli qişada eroziyaların formalaşması ilə xarakterizə edilir. Xəstəliyin klinik şəkli polimorfdur. Lakin əsas əlamətlərə qarında ağrı, ürəkbulanma, qusma, dispeptik hallar, nəcis və qusuntu kütlələrində qan aiddir. Diaqnoz kliniki baxış, laborator (qan analizi, Helicobacter pylori infeksiyasının aşkarlanması, nəcisdə gizli qanın təyini) və instrumental müayinələrin (ezofaqoqastroduodenoskopiya, qastroqrafiya) nəticələri əsasında qoyulur. Müalicə planına hemostatiklər, antisekretor və antasid preparatlar, qastroprotektorlar, analgetiklər daxildir. Göstərişlər olduqda antibiotiklərdən istifadə edilir.

Eroziv qastrit barədə ümumi məlumat
Eroziv qastritin yaranma səbəbləri
Eroziv qastrit zamanı iltihabi prosesin minimal aktivliyi fonunda mədə divarlarında tək-tək və ya çoxsaylı eroziv defektlər yaranır. Eroziv qastrit çox vaxt qanaxma və zədələnmiş selikli qişanın hemorragik imbibisiyası ilə müşayiət olunur. Xəstəliyin kəskin forması müalicəyə çətin tabe olduğundan əksər hallarda xroniki fazaya keçir. Müxtəlif məlumatlara əsasən epiqastral nahiyədə ağrı səbəbindən endoskopik müayinədən keçən pasiyentlərin 2-18%-də xroniki eroziv qastrit aşkarlanır.

Klinik qastroenterologiya sahəsinin mütəxəssislərinin fikrincə kişilərdə bu patologiyaya 3 dəfə çox rast gəlinir. Kəskin forma isə əsasən qadın cinsinin nümayəndələri arasında qeydə alınır. Mədə qanaxmalarının 5%-i kəskin eroziv qastritin payına düşür. Mədəsində eroziya olan hər 3-cü xəstədə qanaxma baş verir. Massiv qanaxmalar qeyri-qənaətbəxş sonluqla nəticələnir.


Mədə və onikibarmaq bağırsağın selikli qişasının eroziyaları ilk dəfə 1761-ci ildə italyan həkimi Morqani tərəfindən təsvir olunmuşdur. 1842-ci ildə avstriyalı həkim Rokitanski onun tədqiqatlarını davam etdirmişdir. Son illiklərdə mədədə eroziya proseslərinin öyrənilməsinə qarşı maraq daha da artmışdır. Bu da klinik təcrübələrdə endoskopik üsulların geniş tətbiq olunması ilə bağlıdır.