, residivləşən qanaxma, anemiya, helikobakter pilori və digər mikroorqanizmlərlə infeksiyalaşma, mədə xorasının formalaşması, strikturalar və onun boşluğunun deformasiyası aiddir.

Eroziv qastriti mədə qanaxmaları ilə gedən digər patologiyalardan: xora xəstəliyi, mədənin polipləri və xərçəngi, Mellori-Veys sindromu, qida borusu venalarının varikoz genişlənməsi; mədənin selikli qişasının travmaları, yanıq və radiasion xəstəlikləri fərqləndirmək lazımdır.

Eroziv qastritin diaqnostikası
Düzgün diaqnozun qoyulmasında anamnestik məlumatlar mühüm əhəmiyyət kəsb edir. Sorğu zamanı əvvəllər həzm traktından qanaxmanın baş verməsi, qusma və ya disfagiya hallarının təkrarlanması dəqiqləşdirilir. Qısa müddət ərzində kəskin arıqlama qanaxma ilə müşayiət olunan mədə xərçəngindən xəbər verə bilər. Müayinə prosesində həmçinin eroziv qastritin formalaşmasına səbəb ola biləcək digər patologiyalara, dərman preparatlarının və spirtli içkilərin qəbul edilməsinə diqqət yetirilir.

Eroziv qastritdən şübhələndikdə bir sıra laborator və instrumental müayinələrin aparılmasına ehtiyac yaranır. Anemiyanı üzə çıxarmaq üçün qanın ümumi analizi, nəcisdə gizli qana görə müayinəsi aparılır. Ağırlaşmaların və yanaşı gedən xəstəliklərin diaqnostikası məqsədilə qanın biokimyəvi təyin olunur. İnfeksion agentlərin identifikasiyası qusuntu kütlələrinin, mədə möhtəviyyatı və nəcisin bakterioloji müayinəsini; helikobakter pilorini aşkarlayan müxtəlif üsulların tətbiqini (İFA, PZR-diaqnostika, tənəffüs testi) tələb edir.

İnstrumental metodlar arasında ezofaqoqastroduedonoskopiya (EQDS) mühüm rol oynayır. Endoskopik müayinə prosesində eroziyalar vizualizasiya olunur, şübhəli sahələrdən toxuma nümunəsi götürülür, mədənin digər patologiyaları ilə differensial diaqnostika aparılır, qanaxmanın mənbəyi axtarılır. Massiv qanaxma zamanı EQDS xəstənin şöbəyə daxil olmasından sonra ilkin saatlarda icra olunmalıdır. Pasiyentin vəziyyəti stabil olduqda müayinə 24-48 saatlıq təxirə salına bilər.

EQDS