t gəlinir və o, qeyri-qənaətbəxş gedişə malik olur. Appendisit üçün xarakter ağrı sindromu və qarın əzələlərinin gərginliyi sancılarla səhv salınır. Hipertermiya, doğuş fəaliyyətinin zəifliyi və ya diskoordinasiyası, sancılar arası dövrdə qarnın sağ tərəfində agrının davam etməsi və ya güclənməsi appendiksin iltihabından şübhələnməyə əsas verir. Doğuşdan sonra appendisitin ağrı, ürəkbulanma, qusma və hərarətin qalxmasıyla müşahidə olunan tipik gedişi qeyd olunur. Lakin əzələ gərginliyi az nəzərəçarpan olur, bu da qarnın əzələ qatının hamiləlikdən sonra tonusunu tam bərpa etməməsi ilə izah olunur.

Hamilə qadınlarda appendisitin ağırlaşmaları
Kəskin appendisit diaqnozunun vaxtında qoyulmaması və iltihablaşmış appendiksin çixarılmasının gecikdirilməsi çıxıntının perforasiyası və xəstəliyin ağırlaşmış formalarının – ağır intoksikasiyalı peritonit, pileflebit, qarın boşluğunun absesi, septik şokun inkişafına gətirib çıxarır. Hamilələrdə uşaqlığın iltihab metabolitləri və yaranmış bitişmələrlə qıcıqlanması, yüksək hərarət, qarındaxili təyziqin artması, instrumental travmalar, psixoemosional stress 2,7-3,2% hallarda hestasiyanın erkən dövrlərində düşüklərə, gec dövrlərində isə vaxtından əvvəl doğuş hallarına səbəb olur.

Appendektomiyadan sonra normal yerləşmiş ciftin qopması, dölün bətndaxili infeksiyalaşması, xorioamnionitin inkişafı, dölün hipoksiyası, doğuş fəaliyyətinin anomaliyaları, doğuş prosesi və doğuşdan sonrakı dövrdə hipotonik qanaxmaların yaranma riski artır. Mama-ginekoloqların məlumatlarına əsasən uşaq ölümü appendisitin ağırlaşmamış formalarında 2-7%, çıxıntının dağılması zamanı 28-30%, peritonitdə isə 90% təşkil edir. 1.1% hallarda appendiksin kəskin iltihabı ana ölümü ilə nəticələnir, bu rəqəm hamilə olmayan xəstələrlə müqayisədə 4 dəfə çoxdur.

Hamilə qadınlarda appendisitin diaqnostikası
Appendisitin düzgün diaqnozu hospitalizasiyadan əvvəlki dövrdə 42,9% hallarda düzgün qoyulur, qalan hallarda düşük təhlükəsi diaqnozu ilə xəstəxanaya