edilir. Bu forma hamilələrdə daha çox rast gəlinir, fetoplasentar çatışmazlıq və dölün inkişafının ləngiməsi ilə müşayiət oluna bilər.
Ağır dərəcə. Qaşınma və fermentlərin aktivliyinin xeyli artması ilə yanaşı artan koaqulopatiyanın laborator əlamətləri, qastroenteroloji pozğunluqların klinikası qeydə alınır. Ağırlaşmış gedişin, hətta dölün ölümünün yüksək ehtimalı ilə əlaqədar hamiləliyin təcili surətdə pozulması məsləhət görülür.
Hamilələrdə xolestazın əlamətləri
Hamilələrdə xolestazın əlamətləri
Xəstəlik adətən hamiləliyin 36-40-cı həftələrində, bəzən isə II trimestrin sonunda yaranır. Pozğunluq əvvəlcə dəri simptomatikası ilə təzahür edir. Hamilələr müxtəlif intensivlikli (yüngül dərəcədən tutmuş dözülməz, əzabverici formaya qədər) qaşınmadan şikayət edir. Qaşınma ilkin olaraq ovuc və pəncə nahiyəsində lokalizasiya olunur, sonra isə kürək, qarın, bədənin digər nahiyələrinə yayılaraq, generalizəolunmuş xarakter alır. Dəridə ikincili irinli proseslə ağırlaşmış ekskoriasiya (sıyrıntı) sahələri müşahidə edilə bilər. Xolestazın müvəqqəti əlaməti — qaşınma hissinin yaranmasından 1-2 həftə sonra təzahür edən, sidiyin tündləşməsi və nəcisin rəngsizləşməsi ilə müşayiət olunan sarılıqdır. Ağır formalarda ürəkbulanma, gəyirmə, qıcqırma, iştahın azalması, epiqastral nahiyədə ağırlıq, sağ qabırğaaltı sahədə küt ağrılar, bəzən qusma izlənilir. Hamilələr süstləşmiş və apatik olur. Xəstəlik doğuşdan 7-15 gün sonra öz-özünə sağalır.

Hamilələrdə xolestazın ağırlaşmaları
Xolestaz adətən hestasiyanın davam etdirilməsinə əks-göstəriş sayılmır, lakin orta ağır və ya ağır gedişlərdə hamiləliyə qeyri-qənaətbəxş təsir göstərir. Uzunmüddətli xolemiya zamanı enerji mübadiləsi kəskin pozulur, sitotoksik effekt baş verir, bu da fetoplasentar çatışmazlığa, dölün inkişafının ləngiməsinə, perinatal ölümün 4.7%-ə qədər artmasına gətirib çıxarır. Normal hamiləliklərlə müqayisədə residivləşən xolestazla müşayiət olunan hestasiya dövründə dölün antenatal ölümü 4 dəfə artıq qeydə alınır.