parenximası avtolizə uğrayır. Bəzən toxumaların desktruksiyası trombotik, işemik, iltihabi proseslər, eləcə də sekretor hüceyrələrə birbaşa toksiki təsirlər nəticəsində baş verir. Zədələyici amillərin uzunmüddətli subklinik təsiri zamanı pankreatit xroniki formaya keçir, parenximanın dağılmasına cavab olaraq, birləşdirici toxuma çoxalır, bu da orqanın büzüşməsi, çapıqlaşması, sklerozlaşmasına, onun ekskretor və inkretor funksiyalarının pozulmasına gətirib çıxarır.

Hamiləlik zamanı pankreatitin təsnifatı
Hamiləlik dövründə pankreatitin formalarının sistemləşdirilməsi xəstəliyin ümumqəbulolunmuş təsnifatına müvafiqdir. Hamiləliyin aparılma taktikasının seçilməsində iltihabın kəskin və xroniki formalara ayrılması daha çox əhəmiyyət kəsb edir. Hamilələrdə adətən kəskin pankreatitə rast gəlinir, belə hallarda ciddi ekstragenital və mamalıq ağırlaşmaların qarşısını almaq məqsədilə təxirəsalınmaz terapiya tələb olunur. Klinik şəklə və morfoloji dəyişikliklərə əsasən mütəxəssislər mədəaltı vəzinin aktiv iltihabının 4 fazasını ayırd edirlər: fermentativ (3- 5 gün), reaktiv (4-6 gündən 14 günə kimi), sekvestrasion (6 aya qədər), son (6 aydan çox). Proses yüngül ödemli (interstisial) və orqanın məhdud və ya yayılmış piy, hemorragik və yaxud qarışıq zədələnməsi ilə müşayiət olunan ağır destruktiv formada gedə bilər.

Xroniki pankreatit 12% hamilələrdə qeyd olunur, 1/3 hallarda keçirilmiş, lakin aşkarlanmamış kəskin formanın nəticəsi hesab olunur. Xəstəlik latent (ağrısız), xroniki residivləşən, ağrılı, psevdoşiş, sklerozlaşan formalarda gedir. Xroniki pankreatitli xəstələrdə hamiləliyin planlaşdırılması üçün xəstəliyin mərhələlərini nəzərə almaq lazımdır.

Xəstəliyin aşağıdakı formaları mövcuddur:
Başlanğıc. Kəskinləşmələr il ərzində 1 dəfədən çox təkrarlanmır, ağrı medikamentoz prepartalarla asanlıqla aradan qaldırılır. Tutmalar arası dövrdə kliniki təzahürlər, analizlərdə və USM nəticələrində dəyişikliklər minimal olur və ya ümumiyyətlə izlənilmir. Müvafiq dieta