reaksiya – orqanizmin öz toxumalarına qarşı anticisim sintez etməsi nəticəsində inkişaf edir. Hər 2 halda qarciyər toxumasında kəskin iltihab və ödem yaranır, hepatositlər zədələnir və dağılır, orqanın fəaliyyəti pozulur. Qaraciyərin sekretor funksiyasının (öd ifrazı) zəifləməsi bilirubinemiyaya və sarılığa gətirib çıxarır. Qaraciyər toxumalarında ağrı reseptorları olmadığından ağrı sindromu nadir hallarda müşahidə edilir. Ağrı adətən qarciyərin böyüməsi, onun kapsulunun gərilməsi və öd kisəsinin iltihabı ilə bağlı olur.

Kəskin hepatit müalicə olunmadıqda xroniki formaya keçir. Hepatitin sarılıqsız və simptomsuz formaları adətən gec aşkarlanır, iltihabi proses xroniki xarakter alır, distrofiya ocaqları əmələ gəlir. Qaraciyərin fəaliyyəti daha da zəifləyir. Xroniki hepatit tədricən qaraciyər sirrozu ilə əvəz olunur.

Hepatitin təsnifatı
Hepatitlər aşağıdakı meyarlar üzrə təsnif edilir:

Virus hepatitləri kəskin (hepatit A və B) və xroniki (hepatit B, D, C) olur. Hepatit həmçinin qaraciyər üçün spesifik olmayan virus və virusabənzər infeksiyalar – mononukleoz, sitomeqalovirus, herpes, sarı qızdırma tərəfindən törədilə bilər. Autoimmun hepatitlər anticisimlərin hədəfindən asılı olaraq, tiplərə bölünür (I, II, III tip).

Hepatitin əlamətləri
Hepatitin əlamətləri
Hepatitin gedişi və simptomatikası qaraciyər toxumasının zədələnmə dərəcəsindən asılıdır. Kəskin hepatitin yüngül forması simptomsuz gedə bilər. Xəstəlik vaxtında aşkarlanmadıqda xroniki formaya transformasiya edir. Ağır hallarda əlamətlər ifadəli şəkil alaraq, orqanizmin ümumi intoksikasiyası, qızdırma, orqan və sistemlərin toksiki zədələnmələri ilə müşayiət edilir.

Həm kəskin hepatit, həm də xroniki formanın kəskinləşməsi üçün dəri örtükləri və skleranın zəfəran rəngində saralması xarakterikdir. Lakin xəstəliyin sarılıqsız formaları da müşahidə edilir. Skleranın, eləcə də damağın selikli qişasının sarılığına hətta yüngül formalarda rast gəlinə bilər. Xəstələrin sidiyi tündləşir, öd