Onlar mədənin xoşxassəli şişləri sayılır. Adenomatoz polipin mədə xərçənginə çevrilmə ehtimalı yüksəkdir. Bu hal xüsusən 2 sm-dən böyük törəmələrə aiddir.

Adenomatoz poliplər (mədənin adenoması) histoloji quruluşuna görə tubulyar, papilyar və papillotubulyar formalara bölünür. Morfoloji xüsusiyyətlərindən savayı poliplər həm də say (tək və çoxsaylı) və ölçülərinə görə təsnif edilir.

Mədə polipinin əlamətləri
Kiçik ölçülü və cavan poliplər gizli inkişaf edir. Polip qastrit fonunda yarandıqda sadəcə bu xəstəliyin əlamətləri müşahidə edilir.

İri törəmələr mədə qanaxması ilə ağırlaşa bilər. Bu zaman nəcisdə və yaxud qusuntu kütlələrində qan izlənilir. Həmçinin mədə keçiriciliyi çətinləşir. Ayaqcıqlı poliplər onikibarmaq bağırsağa sallanaraq boğula bilər. Belə vəziyyətlərdə döş sümütyü arxasında tutmaşəkilli, kəskin ağrı meydana çıxır. Ağrı qarnın bütün hissələrinə yayılır.

Mədə polipi bir sıra fəsadlara səbəb ola bilər: xoraların formalaşması, daxili qanaxma, qidanın mədədən onikibarmaq bağırsağa keçməsinin çətinləşməsi (hətta mədə keçməməzliyi), bədxassələşmə (adenomatoz poliplər üçün xarakterikdir).

Mədə polipinin diaqnostikası
Poliplər əksər hallarda qastrit səbəbindən aparılan endoskopiya və yaxud rentgenoqrafiya prosesində aşkarlanır. Xəstələrdə spesifik simptomatika müşahidə edilmir. Polip adətən mədənin selikli qişasının xronikik iltihabı ilə müşayiət olunduğundan ön plana qastrit əlamətləri çıxır.

Poliplərin ən informativ diaqnostika üsulu qastroskopiyadır. Endoskopik müayinə mədənin selikli qişasını hərtərəfli izləməyə, törəmələri aşkarlamağa, onların ölçülərini təyin etməyə və histoloji analiz üçün bioptat götürməyə imkan verir. Mədənin kontrast rentgenoqrafiyasında mədə divarlarının relyefi və poliplər müəyyən edilir.

Laborator üsullar arasında polipi aşkar edən spesifik metodlar yoxdur. Polipin qanamasından şübhələndikdə nəcisin gizli qana görə analizi aparıla bilər. Tez-tez təkrarlanan qanaxmalarda qanın ümumi