əlaqəli gecə ağrıları ilə özünü büruzə verir.

Onikibarmaq bağırsağın xorası kimi mədə xorası da qanaxma və perforasiya ilə ağırlaşa bilər. Xora mədənin çıxacağında yerləşdikdə piloroduodenal şöbənin stenozu mümkündür. Onikibarmaq bağırsağın xorası ilə müqayisədə mədə xorası daha yüksək bədxassələşmə riskinə malikdir.

Mədə xorasının diaqnostikası
Mədə xorasının ən dəqiq müayinə metodu qastroskopiyadır. İfadəli xoralar mədənin kontrast rentgenoqrafiyasının köməyilə də aşkarlana bilər. Helibakteri aşkar etmək üçün mədə möhtəviyyatının bakterioloji əkilməsi icra olunur. Bundan əlavə tənəffüs testi, PZR, İFA aparılır. Nəcisin gizli qana görə analizi yerinə yetirilir. Xoralaşmış divardan qanaxmalar baş verdikdə qanın ümumi və biokimyəvi analizində anemiya əlamətləri izlənilə bilər.

Mədə xorasının müalicəsi
Mədə xorasının müalicəsində pəhriz böyük əhəmiyyət kəsb edir. Xəstələrə mədə divarını qıcıqlandıran və mədə şirəsinin ifrazını gücləndirən məhsullardan imtina etmək məsləhət görülür. Mədə xorasından əziyyət çəkən şəxslər gündəlik rasiondan kəskin, duzlu, turş, qızardılmış və hisə verilmiş qidaları çıxarmalı, qaynadılmış və ya buxarda hazırlanmış məhsullara üstünlük verilməlidir.

Dərman terapiyasına mədə sekresiyasını azaldan H2-histamin reseptorlarının inhibitorları (ranitidin qrupundan olan preparatlar) və ya proton pompa inhibitorları (omeprazol, rabeprazol, ezomeprazol və analoqları); helikobakter infeksiyasına qarşı antibakterial vasitələr (metronidazol) daxildir. Helikobakter pilorinin eradikasiyasına yönəldilmiş terapiya adətən 10-14 gün ərzində aparılır. Bu müddət bitdikdən sonra turşuluğu azaldan preparatlarla dəstəkləyici müalicə davam etdirilir.


Ağırlaşmayan mədə xorası cərrahi əməliyyat tələb etmir. Yalnız ağır fəsadlar (perforasiya, keçməməzlik, xoranın mədə xərçənginə çevrilməsi) müşahidə edildikdə cərrahi müalicə – mədənin rezeksiyası göstəriş sayılır.

Simptomatik mədə xorasının müalicəsi xoranın yaranma səbəbinin aradan