z dərisi ilə müşayiət olunan titrəmə əmələ gəlir. Ağır intoksikasiya əlamətləri, taxikardiya, güclü tərləmə müşahidə olunur.

Arıqlama absesin inkişafının ilk mərhələlərində, adətən, yeganə şikayət olur. Buna görə də erkən mərhələlərdə diaqnostika çətinlik törədir. Daha gec mərhələlərdə dəri və selikli qişaların sarılığı meydana çıxır. Qaraciyər damarlarının kompressiyası və ya onların iltihabi proses nəticəsində tromblaşması zamanı assit (qarın boşluğunda mayenin toplanması) yarana bilər.

Qaraciyər absesinin gedişininn əsas xüsusiyyəti onun tez-tez əsas xəstəliklə maskalanmasıdır. Buna görə də patoloji prosesin başlanmasından onun diaqnostikasına qədər çox vaxt uzun zaman keçir.

Qaraciyər absesinin ağırlaşmaları
Qaraciyər absesi irinliyin periton və ya plevra boşluğuna, perikarda, qonşu orqanlara (bağırsaqlar, mədə) açılması ilə ağırlaşır. Qan damarlarının divarı cırıldıqda güclü qanaxma baş verə bilər. İnfeksiyanın yayılması nəticəsində diafraqmaaltı absesin formalaşması, başqa orqanlarda (ağciyərlər, baş beyin, böyrəklər və s.) abseslərin əmələ gəlməsi ilə müşayiət olunan sepsisin inkişafı da mümkündür.

Qaraciyər absesinin diaqnostikası
Qaraciyər absesinin vaxtında diaqnostikasında anamnezin düzgün və geniş götürülməsinin böyük əhəmiyyəti var. Bu zaman pasientin orqanizmində xroniki infeksiya ocaqlarının, anamnezində ağır infeksion xəstəliklərin, şişlərin, cərrahi əməliyyatların, travmaların olması müəyyənləşdirilir. Şikayətlərin nə zaman meydana çıxması və yarandığı vaxtdan etibarən onların xarakterinin necə dəyişməsini pasientin nə ilə əlaqələndirməsini aydınlaşdırmaq lazımdır.

Laborator analizlərdə, adətən, iltihabi xəstəliyə xas dəyişikliklər (hemoqlobin və eritrositlərin səviyyəsi azalması, leykositlərin artması, leykoformulda dəyişikliklər) qeyd olunur. Qanın biokimyəvi analizində qaraciyər göstəricilərinin (AST, ALT, QF, bilirubin) yüksəlməsi orqanın toxumasının zədələnməsinidən xəbər verir.

Diaqnozu dəqiqləşdirmək məqsədilə klassik və