inkişaf mexanizminin əsasında məhz bu mexanizm dayanır.

Qastritin təsnifatı
Qastritin klinik formalarının təsnifatında patoloji prosesin gediş xüsusiyyətləri, selikli qişanın morfoloji dəyişiklikləri, etioloji faktor, iltihabın lokalizasiyası, sekretor funksiyanın vəziyyəti, xəstəliyin mərhələsi, ağırlaşmaların olması nəzərə alınır. 1973-cü ildə R.Striklend və İ.MakKeyin təklif etdiyi klinik-morfoloji meyarlara əsaslanan Hyuston təsnihatı daha mükəmməl hesab olunur:

İltihabın tipi. Gediş xüsusiyyətinə görə qastritin kəskin və xroniki formaları ayırd edilir. Xəstəliyin xüsusi formaları – allergik, hipertrofik, limfositar, qranulomatoz, digər qeyri-tipik iltihablar ayrıca qeyd olunur.
Zədələnmənin lokalizasiyası. Əksər hallarda xəstəlik mədənin müəyyən bir şöbəsini zədələyir (fundan, antral qastrit). Patoloji prosesə mədənin bütün hissələri qoşulduqda belə vəziyyətlər panqastrit adlanır.
Etiologiya. Başlıca etioloji amillər nəzərə alınmaqla xroniki autoimmun qastrit (A tip), helibakter mənşəli iltihab (B tip), kimyəvi-toksiki zədələnmə (C tip) ayırd edilir. Bir neçə faktorların müştərək şəkildə rast gəlindiyi hallar qarışıq proses kimi qiymətləndirilir.
Morfoloji dəyişikliklərin xüsusiyyətləri. Patoloji prosesin yayılma dərinliyi və xarakterindən asılı olaraq, iltihab kataral, fibrinoz, korroziv, fleqmonoz və eroziv formalara bölünür. Xroniki qastritdə adətən atrofik proseslər üstünlük təşkil edir.
Mədə sekresiyasının özəllikləri. Mədə şirəsinin tərkibində xlorid turşusunun miqdarına əsasən qastrit 3 formaya ayrılır: aşağı, yüksək və normal turşuluqlu.
Qastritin əlamətləri
Qastritin əlamətləri
Adətən kəskin qastritin əlamətləri qidalanmada yol verilən xətalar, QSİƏP qəbulu, zəhərlənmə fonunda qəflətən meydana çıxır. Pasiyentləri müxtəlif intensivlikli epiqastral ağrılar, ürəkbulanma, qusma, gəyirmə, iştah pozğunluğu, nəcis ifrazının tezləşməsi narahat edir. Kəskin iltihab zamanı ümumi vəziyyət pozulur – halsızlıq, başgicəllənmə yaranır, əmək