keçirərkən xəstəliyin morfoloji əlamətləri aşkar edilir. Qastrit üçün ödem, hiperemiya, eroziya, epitel toxumasının nazilməsi və atrofiyası, metaplaziya sahələri, damar şəklinin güclənməsi xarakterikdir.
Mədənin rentgenoqrafiyası. Barium məhlulu ilə kontrast müayinə göstəriş sayılır. Büküşlərin qalınlaşması (>5sm), selikli qişada düyünlərin formalaşması, mədə sahəsinin böyüməsi, çoxsaylı eroziyalar qastritə dəlalət edir.
Mədədaxili рН-metriya. Mədə turşuluğu sutka ərzində ölçməklə orqanın sekretor funksiyası qiymətləndirilir, qastritin klinik forması təyin edilir. Bu üsulla həmçinin antisekretor terapiyanın effektivliyi yoxlanılır.
Tənəffüs testi. Helikobakter pilorini aşkar etmək üçün nəfəslə xaric olunan havada karbonun konsentrasiyası müəyyən edilir. Göstərici 4‰-dən çox olduqda nəticə müsbət sayılır. Şübhəli hallarda qanda helibakterə qarşı anticisimlərin təyini, PZR-diaqnostika məsləhət görülür.
Mədə şirəsinin analizi. Bu metod mədənin sekretor funskiyasının öyrənilməsinə yönəldilir. Onun köməyilə ümumi turşuluq, fermentlərin, seliyin və digər maddələrin miqdarı təyin edilir. Çöküntünün mikroskopiyasında epiteliositlər, əzələ lifləri və s. izlənilir.
Qanın ümumi analizində B12 defisitli anemiyanın əlanətləri: eritrositlərin və hemoqlobinin azalması, meqaloblastların formalaşması müşahidə oluna bilər. Xəstəliyin autoimmun mənşəli olmasına şübhə yarandıqda antiparietal anticisimləri üzə çıxaran seroloji reaksiyalar aparılır.

Pepsionogen 1 və 2, qastrinin zərdab səviyyələrinin təyini diaqnostik cəhətdən əhəmiyyətli sayılır. Koproqrammada külli miqdarda həzm olunmamış əzələ liflərinə, nişasta dənələrinə rast gəlinir, Qreqersen reaksiyası müsbət ola bilər. Mürəkkəb hallarda qarın boşluğu orqanlarının MSKT, öd kisəsinin, qaraciyərin, mədəaltı vəzinin USM, antroduodenal manometriya icra olunur. Bioptatın histoloji analizi morfoloji diaqnozun qoyulmasında ən dəqiq üsul sayılır.

Qastrit funksional dispepsiya, MBT-nin digər xəstəlikləri (xora xəstəliyi,