, xroniki pankreatit, xolesistit), bağırsaq patologiyaları (seliakiya, Kron xəstəliyi), vitamin çatışmazlığı (pernisioz anemiya, pellaqra), bağırsaq infeksiyaları (salmonelyoz, eşerixioz) ilə differensiasiya edilir. Bir sıra hallarda qastroenteroloqun konsultasiyası ilə yanaşı infeksionist, hematoloq, hepatoloqun baxışına ehtiyac yaranır. Miokard infarktını inkar etmək üçün xəstə kardioloqun qəbuluna yönəldilir.

Qastritin müalicəsi
Terapevtik taktika qastritin inkişafına səbəb olan amillərdən və xəstəliyin klinik formasından asılıdır. Pasiyentlərə kompleks terapiya və pəhriz məsləhət görülür. Siqaret və spirtli içkilərdən imtina etmək tövsiyə olunur. Qastritin konservativ müalicəsi adətən aşağıdakı qrup preparatlarla aparılır:


Antibakterial vasitələr. Helikobakter pilorunun eradikasiyası üçün makrolidlər, β-laktam penisillinlər, nitroimidazollar, tetrasiklinlərdən istifadə edilir. Bu preparatlar mütləq qaydada proton pompa inhibitorları, vismut preparatları ilə kombinə edilir. İnfeksion qastritin digər törədiciləri aşkarlandıqda mikrob, göbələk və parazit əleyhinə vasitələr təyin olunur.
Sekretor funksiyanın korrektorları. Xlorid turşusunun sekresiyasını gücləndirmək üçün proton pompa inhibitorlarına, H2-histamin reseptorlarının blokatorlarına üstünlük verilir. Sekretor çatışmazlığının korreksiyası üçün pepsin tərkibli vasitələrlə əvəzedici terapiya aparılır. Mədə şirəsinin sintezini stimulə etmək məqsədilə medikamentoz terapiya bağayarpağı əsaslı fitopreparatlar, piridoksin, C vitamini, zəif üzvi turşularla tamamlanır.
Qastroprotektorlar. Epitel toxumasını zədələyici təsirlərdən müdafiə edən bir neçə qrup vasitələr mövcuddur. Bürüyücü preparatların təsir prinsipi selikli qişanı zədələnmədən qoruyan nazik örtüyün formalaşmasına əsaslanır. Kolloid suspenziyalar həmçinin helikobakterib zülallarını koaqulyasiyaya uğradır. Antasidlər mədə şirəsinin xlorid turşusunu neytrallaşdırır. E qrupundan prostaqlandinlər təbii qoruyucu faktorların defisitini bərpa