enterokokk, klebsiella, bağırsaq çöpləri, protey və s. tərəfindən törədilir. Çox zaman infeksiyalaşmaya bir deyil, eyni zamanda bir neçə mikroorqanizm səbəb olur. Nadir hallarda ödün əkilməsində yalnız bir növ bakteriya aşkar edilir. Əksərən xroniki xolangitli xəstələrin qanında bakteriyalar (qanın sterilliyə görə analizinin müsbət olması) izlənilir.


Duodenal məməciyin fəaliyyətinin pozulması, bakteriyaların hematogen və limfogen disseminasiyası bağırsaq florasının öd yollarına keçməsinə şərait yaradır. Bu infeksiyalaşma mexanizmi öd yollarının inkişaf anomaliyalarında (anadangəlmə kistalar və s.); cərrahi müdaxilələr, endoskopik prosedurlardan sonra stenoz və deformasiyalarda; mədəaltı vəzin və öd yollarının şiş xəstəliklərində; parazit invasiyalarında müşahidə olunur. Xroniki xolangitin formalaşması üçün bağırsaq florasının öd yollarına translokasiyası, xolelitiaz və axacaqdaxili təzyiqin yuksəlməsi müştərək halda baş verməlidir. Xroniki xolangit kəskin formanın davamı kimi inkişaf edə və ya birincili-xroniki gedişli ola bilər.

Beləliklə, xroniki xolangitin risk faktorları qismində öd yollarında anadangəlmə inkişaf anomaliyaları və infeksion proses fonunda aparılan istənilən növ müalicəvi-diaqnostik və cərrahi müdaxilələr iştirak edə bilər.

Xroniki xolangitin əlamətləri
Xroniki xolangitin əlamətləri
Xroniki xolangitin klinik şəkli üçün Şarko triadası – sağ qabırğaaltı nahiyədə ağrı, titrətmə ilə müşayiət olunan subfebril qızdırma və sarılıq xarakterikdir. Ağrı küt, sızıltılı xarakterli və zəif intensivlikdə olur. Öd sancısından bir qədər sonra yüngül titrətmə və qızdırma izlənilir. Xroniki xolangitin klinikası adətən silinmiş və residivləşən olduğundan xəstələr onun ilkin təzahürlərinə fikir vermirlər. Gecikmiş mərhələlərdə dəri və selikli qişaların ikterikliyi (saralması) müşahidə olunur. Tədricən ümumi halsızlıq, yorğunluq meydana çıxır. 60 yaşdan sonra xroniki xolangitin diaqnostikası çətinlik törədir. Belə ki, klinik simptomatika iltihabi