ə lokalizasiyalı (kapilyarlar, böyük venoz və arterial kötüklər) damarlar zədələnə bilər. Bu isə kliniki təzahürlərin həddən artıq müxtəlifliyinə, yəni arterial və venoz trombozlar, obstetrik (“akuşer”) patologiyalar, nevroloji, kardiovaskulyar, dəri patologiyalarına, trombositopeniyaya səbəb olur.

Antifosfolipid sindromun daha çox rastlanan və tipik əlaməti residivləşən venoz trombozlardır. Bura aşağı ətrafların səthi və dərin venaları, qaraciyər venaları, qaraciyərin qapı venaları, torlu qişanın venalarının trombozları aiddir. Antifosfolipid sindromlu xəstələrdə AATE-nin (ağciyər arteriyasının trombemboliyası) təkrari epizodları, ağciyər hipertenziyası, yuxarı boş vena sindromu, Badd-Kiari sindromu, böyrəküstü vəzin çatışmazlığı meydana çıxa bilər. AFS zamanı venoz trombozlar arterialla müqayisədə 2 dəfə çox inkişaf edir. Arterial trombozlar arasında tranzitor işemik həmlə və işemik insulta gətirib çıxaran serebral arteriyaların trombozları üstünlük təşkil edir. Başqa nevroloji pozulmalara miqren, hiperkinezlər, qıcolma sindromu, neyrosensor keyimə, görmə sinirinin işemik neyropatiyası, transversal mielit, demensiya, psixoloji pozulmalar aid ola bilər.

Antifosfolipid sindrom zamanı ürək-damar sisteminin zədələnmələri miokard infarktı, ürəkdaxili tromboz, işemik kardiomiopatiyalar, arterial hipertenziyanın inkişafı ilə müşayiət olunur. Ürək qapaqlarının ExoKQ vasitəsilə aşkarlanan zəif requrqitasiyadan başlayaraq mitral, aortal, trikuspidal stenoz və çatışmazlığa qədər zədələnmələri kifayət qədər tez-tez təyin olunur. Ürək əlamətlərilə büruzə verən antifosfolipid sindromun diaqnostikası çərçivəsində infeksion endokardit, ürək miksoması ilə differensial diaqnostikanın aparılması tələb olunur.

Böyrəklər tərəfindən dəyişikliklər həm zəif proteinuriya, həm də kəskin böyrək çatışmazlığı şəklində təzahür edə bilər. Antifosfolipid sindromu zamanı MBT orqanlarında hepatomeqaliya, mədə-bağırsaq qanaxmaları, mezenterial damarların okkluziyası, portal hipertenziya,