kifayət qədər tez-tez birgə gedir.

Autoimmun hepatitin diaqnostikası
Autoimmun hepatitin diaqnostik kriteriyalarına seroloji, biokimyəvi və histoloji markerlər aiddir. Beynəlxalq kriteriyalara əsasən aşağıdakı hallarda autoimmun hepatit haqda danışıla bilər:

Qaraciyərin biopsiyası və toxuma nümunəsinin morfoloji müayinəsi aydın nəzərə çarpan aktivlik əlamətləri ilə qaraciyərin xroniki hepatitinin mənzərəsini aşkarlamağa imkan verir. Autoimmun hepatitin histoloji əlamətləri parenximanın körpüşəkilli və ya pilləvari nekrozları, çoxsaylı plazmatik hüceyrəli limfoid infiltrasiyadır.

Autoimmun hepatit zamanı instrumental müayinə (qaraciyərin USM-i, MRT-si və s.) sərbəst diaqnostik əhəmiyyət daşımır.

Autoimmun hepatitin müalicəsi
Autoimmun hepatitin patogenetik müalicəsi qlükokortikosteroidlərlə immunosupressiv terapiyanın aparılmasından ibarətdir. Belə yanaşma qaraciyərdə patoloji proseslərin aktivliyinin azalmasına imkan verir: T-supressorların aktivliyi yüksəlir, hepatositlərin məhvinə səbəb olan autoimmun reaksiyaların intensivliyi zəifləyir.

Xəstəlik zamanı, adətən, immunosupressiv terapiya prednizolon və ya metilprednizolonla aparılır; başlanğıc doza 60 mq (birinci həftə), sonra 40 mq (ikinci həftə), daha sonra 30 mq (üçüncü və dördüncü həftə), sonda isə dəstəkləyici doza kimi 20 mq təyin olunur. Sutkalıq doza tədricən kliniki gedişat və laxtalanma markerlərinin səviyyəsi nəzərə alınaraq azaldılır. Pasient dəstəkləyici dozanı kliniki-laborator və histoloji göstəricilər tamamilə normallaşdıqdan sonra qəbul etməlidir. Autoimmun hepatitin müalicəsi 6 aydan iki ilədək, bəzən bütün ömür boyu davam edə bilər.


Monoterapiya effektsiz olduqda xəstəliyin müalicə sxeminə azatioprin, xloroxin, siklosporin daxil etmək olar. Autoimmun hepatitin immunosupressiv müalicəsi effektsiz olduqda 4 il ərzində çoxsaylı residivlər, müalicənin yan təsirləri qarşıya qaraciyər transplantasiyası sualını qoyur.

Autoimmun hepatitin proqnozu
Autoimmun hepatit müalicə