pemfiqoid kliniki hallarının təxm. 1/3-ində ağzın və uşaqlıq yolunun selikli qişasının eroziyaları formalaşır. Qovuqların epidermisdən ibarət “qapağı” kifayət qədər davamlıdır. Buna görə də bu törəmə müəyyən travmalara dayanıqlıdır. Bulyoz pemfiqoiddə qovuqların tərkibi ciddi xarakter daşıyır, lakin bəzi hallarda hemorragik və ya irinli ola bilər.

Dəri səthində qovuqlar açıldıqdan sonra yerində qırmızı rəngli, zərif və nəm səthli eroziya qalır. Epidermisin bərpası kifayət qədər sürətli baş verir, sağalmadan sonra az nəzərə çarpan izlər qalır. Bulyoz pemfiqoid zamanı qovuqlardan başqa tez-tez müxtəlif ölçülü və intensivlikli urtikar səpkilər də inkişaf edir. Xəstələrdə dəri qaşınması və səpkilərdən başqa hərarət, iştahasızlıq, arıqlama müşahidə oluna bilər. Bu simptomlar xüsusilə orqanizmi zəifləmiş və tükənmiş insanlarda rastlanır; bu zaman bulyoz pemfiqoid hətta letal sonlanmanın səbəbi ola bilər. Xəstəlik uzunmüddətli və xroniki gedişli olur; simptomları və dəri təzahürləri zəifləyə və tədricən yenidən aktivləşə bilər. Bulyoz pemfiqoidin effektiv müalicə metodları hazırlanana qədər məlum olunmuşdur ki, kliniki halların 15-30%-ində öz-özünə sağalma başlaya bilər.

Bulyoz pemfiqoidin diaqnostikası
Bulyoz pemfiqoidin müayinəsi həkim-dermatoloqun inspeksiyası, immunoloji analizlər və patoloji ocaqların toxumalarının histoloji quruluşunun öyrənilməsinə əsasən aparılır. İnspeksiya zamanı patologiyanın inkişaf mərhələsindən asılı olaraq eritematoz səpkilər, simmetrik yerləşmiş qovuqcuqlar, müxtəlik intensivlikli urtikar səpkilər, sağalan, bəzən qabıqla örtülmüş eroziyalar müşahidə olunur. Qanın ümumi analizi bulyoz pemfiqoidli kliniki halların təxminən yarısında mülayim eozinofiliya, bəzən leykositoz göstərir. Həmçinin periferik qanda immunopresipitasiya reaksiyasının köməyilə BP180 və BP230 antigenləri ilə birləşmə qabiliyyətinə malik IgG təyin oluna bilər.

Bulyoz pemfiqoidin histoloji müayinəsi sadə işıq mikroskopiyası və immunoflüressent