Şulman xəstəliyi – dərin fassiyaların, əzələlərin, dərialtı toxumanın, dərinin zədələnməsi ilə xarakterizə olunan, eozinofiliya və hiperqammaqlobulinemiya fonunda gedən birləşdirici toxumanın diffuz xəstəliyidir. Şulman xəstəliyinin kliniki mənzərəsi üçün “apelsin dərisi” tipli dəri qalınlaşması, ətrafların distal nahiyələrinin ödemi, poliartralgiya, oynaqların bükülmüş kontrakturaları, mialgiyalar xarakterikdir. Xəstəliyin diaqnostikası kliniki simptomlar, laborator göstəricilər (hipereozinofiliya, hiperqammaqlobulinemiya), dəri və əzələ biopsiyasının nəticələrinə əsaslanır. Şulman xəstəliyinin müalicəsi kortikosteroidlər, QSİƏP, sitostatiklərin təyini, ekstrakorporal hemokorreksiyadan ibarətdir.

Şulman xəstəliyi barədə ümumi məlumat
Şulman xəstəliyi (diffuz eozinofil fassiti) fassiyanın birincili iltihabi zədələnməsi və sonralar dermanın, dərialtı toxumanın və əzələlərin sklerodermaya bənzər dəyişiklikləri ilə gedən kollagenozlar qrupuna aid xəstəlikdir. Xəstəlik öz adını amerikan revmatoloq L.E.Şulmanın adından götürmüşdür. Şulman 1974-cü ildə eozinofil fassitini sərbəst nozoloji vahid kimi sistemli sklerodermiya qrupundan ayırmışdı. Şulman xəstəliyi nadir xəstəliklər kateqoriyasına aid edilir. Dünya təbabətində təxminən 150, Rusiya revmatologiyasında isə yalnız bir oxşar kliniki hal qeydə alınıb. Şulman xəstəliyi əsasən 25-60 yaşlarda inkişaf edir, xəstəlik kişilərdə qadınlarla müqayisədə iki dəfə çox rastlanır.

Şulman xəstəliyinin səbəbləri
Şulman xəstəliyinin etiologiyası və risk faktorları kifayət qədər öyrənilməmişdir. Məlumdur ki, xəstəlik tez-tez həddən artıq fiziki yüklənmə (ağırlıq qaldırma, intensiv məşqlər), cərrahi əməliyyatlar, travmalar, allergik reaksiyalar, kəskin infeksiyalar, bədənin həddən artıq soyuması, sinir-psixi yüklənmələrdən sonra inkişaf edir. Genetik meyilliyin rolu öyrənilir: bəzi müəlliflər qohumları ocaqlı sklerodermiya, şəkərli diabet, revmatoid artritdən əziyyət çəkən xəstələrdə eozinofil fassitinin inkişaf etdiyini