a poliartrit, karpal tunel sindromu şəklində büruzə verir. Bütün bunlar ətrafların hərəkiliyinin məhdudlaşmasına, yeriş zamanı, pilləkanla qalxdıqda, əlləri qaldırdıqda çətinliklərin yaranmasına və s. gətirib çıxarır.

Şulman xəstəliyinin diaqnostikası
Şulman xəstəliyinin vaxtında aşkarlanmamasının çətinliyi ilk növbədə patologiyanın kliniki praktikada nadir rastlanması ilə bağlıdır. Diffuz eozinofil fassiti şübhəsi olan bütün pasientlər diaqnozun təsdiqlənməsi üçün revmatoloqa yönləndirilməlidir. Dəri xəstəliklərini inkar etmək məqsədilə başlanğıc mərhələlərdə dermatoloq konsultasiyası tələb oluna bilər.

Kliniki əlamətlər sırasında Şulman xəstəliyinin təsdiqində laborator göstəricilər, məhz yüksək eozinofiliya, hiper-α2- və γ-qlobulinemiya; EÇS, fibrinogen, seromukoid, seruloplazmin, IgG və IgM-in yüksəlməsi, C reaktiv zülalın və sirkulyasiya edən immun kompleksin olması və s. mühüm rol oynayır. Tək-tək hallarda antinuklear antitel, ANF (antinuklear faktor) və revmatoid faktorun müsbət olması qeyd olunur.


Şulman xəstəliyinin diaqnostikasında dəri, əzələ və əzələ fassiyasının biopsiyasının nəticələri həlledici əhəmiyyət daşıyır. Toxumalarda morfoloji dəyişikliklər fassiyanın qalınlaşması və ödemi, limfositlərin, histositlərin və eozinofillərin perivaskulyar toplanması; gecikmiş mərhələlərdə skleroz və hialinozun yaranması ilə xarakterizə olunur. Şulman xəstəliyinin differensial diaqnostikası dermatomiozit, sistemli sklerodermiya, Buşke skleredeması, fibromiozit, tendovaginit, revmatoid artrit, allergik dermatit və s. ilə aparılır.

Şulman xəstəliyinin müalicəsi və proqnozu
Şulman xəstəliyinin müalicəsi xəstəliyin erkən mərhələlərində daha effektlidir; bununla yanaşı, müalicə uzunmüddətli, sistemli və kompleks olmalıdır. İltihabi prosesin sorulması üçün qlükokortikoidlər (prednizolon), bəzən onların QSİƏP, N-reseptorların blokatorları (simetidin) ilə kombinasiyası təyin olunur. Əlavə olaraq sitostatiklərlə (azatioprinom), fibroz inkişaf etdikdə isə