qadınlar üstünlük təşkil edir. APQS-2-nin komponentlərinə böyrəküstü vəzin çatışmazlığı, 1-ci tip şəkərli diabet, qalxanabənzər vəzinin birincili hipotireoz və ya tireotoksikoz tipli autoimmun zədələnmələri aiddir. Bundan başqa, 1-ci və 2-ci tip autoimmun poliqlandulyar sindrom başqa orqanlara məxsus kliniki təzahürlərin meydana çıxmasını təmin edir.

Аutoimmun poliqlandulyar sindromun səbəbləri
Autoimmun poliqlandulyar sindromun hər iki tipi genetik determinə olunmuş, irsi-ailəvi xarakterli xəstəlikdir. Bu zaman APQS-1 eyni nəslin bacı və qardaşlarında, APQS-2 isə eyni ailənin bir neçə nəslinin nümayəndələrində meydana çıxa bilər.

1-ci tip autoimmun poliqlandulyar sindrom məlum olan yeganə autoimmun patologiyadır; çoxgenli təbiətə malikdir. APQS-1-in inkişafına 21-ci xromosomun uzun çiynində (21q22.3) yerləşən autoimmun tənzimləyici genin (AIRE) mutasiyası gətirib çıxarır. 1-ci tip autoimmun poliqlandulyar sindrom autosom-resessiv tip üzrə və HLA- haplotopləri ilə əlaqəsiz irsən ötürülür. LAHLA

2-ci tip autoimmun poliqlandulyar sindrom HLA-haplotiplə (DR3, DR4, DR5, В8, Dw3 antigenləri) assosiasiya olunur. Güman ki, APQS-2-nin inkişaf mexanizmi hər hansı xarici faktorun təsirindən daxili sekresiya vəzilərinin membran hüceyrələrinin HLA sistemi antigenlərinin ekspressiyasının anomaliyaları ilə bağlıdır.

1-ci tip autoimmun poliqlandulyar sindromun simptomları
1-ci tip autoimmun poliqlandulyar sindrom, adətən, həyatın ilk 10 ilində qranulomatoz kandidoz (dəri və selikli qişaların kandidamikozu) və hipoparatireozun inkişafı ilə özünü göstərir. Sonralar (çox vaxt bir neçə on illik sonra) xroniki böyrəüstü vəzi çatışmazlığı (Addison xəstəliyi) prosesə qoşulur. Sindromun diaqnozunun kliniki kriteriyaları qeyd edilən üç endokrinoloji pozulmadan ikisinin prosesə qoşulmasıdır.

APQS-1 zamanı kandidoz generalizəolunmuş xarakter daşıyır və ağız boşluğunu, genital üzvləri, tənəffüs yollarını və mədə-bağırsaq traktının selikli qişasını, həmçinin dərini, dırnaq