q silindirlərini, dırnaqları zədələyir. Hipoparatireoz ətrafların əzələlərinin qıcolmaları, dəridə paresteziyalar, larinqospazm, epilepsiyanı xatırladan qıcolma tutmaları ilə meydana çıxır. Autoimmun poliqlandulyar sindrom zamanı böyrəküstü vəzi çatışmazlığı gizli inkişaf edir və ilk dəfə stress vəziyyətində Addison krizi şəklində özünü göstərə bilər.

Autoimmun poliqlandulyar sindrom zamanı klassik triada tez-tez birincili hipoqonadizm (45%), alopesiya (30%), malobsorbsiya sindromu (23%), pernisioz anemiya (14%), xroniki autoimmun hepatit (12%), autoimmun tireoidit (10%), insulindən asılı şəkərli diabet (4%), vitiliqo (4%) ilə birləşir. Nadir hallarda dırnaq lövhəsinin distrofiyası, diş emalının hipoplaziyası, qlomerulonefrit, bronxial astma, kataraktaya rastlanır.

Qadınlarda 1-ci tip autoimmun poliqlandulyar sindrom fonunda birincili və ya ikincili amenoreya ilə müşayiət olunan yumurtalıqların hipoplaziyası (autoimmun ooforit) qeyd olunur. Kişi hipoqonadizmi libidonun zəifləməsi, impotensiya, sonsuzluqla təzahür edir.

2-ci tip autoimmun poliqlandulyar sindromun simptomları
2-ci tip autoimmun poliqlandulyar sindromun təzahürü yetkin yaşlarda (təxminən 30 il) meydana çıxır. Endokrinopatiyaların ilk təzahürü, adətən, xroniki böyrəküstü vəzi çatışmazlığıdır. Başqa autoimmun komponentlər (1-ci tip şəkərli diabet, autoimmun tireoidit), bir qayda olaraq, 7-10 il və daha uzun müddət sonra prosesə qoşulur.

2-ci tip autoimmun poliqlandulyar sindromlu pasientlərdə tez-tez birincili hipoqonadizm, miasteniya, vitiliqo, dermatit, alopesiya, autoimmun qastrit, seliakiya, steatoreya, poliserozitlər (plevrit, perikardit, assit), timoma inkişaf edir. Autoimmun poliqlandulyar sindrom zamanı görmə sinirinin atrofiyası, hipofizin şişləri, autoimmun trombositopenik purpura və s. müşahidə oluna bilər.

Kliniki praktikada qalxanabənzər vəzinin autoimmun zədələnməsi (autoimmun tireoidit, nadir hallarda diffuz toksiki ur (Şmidt sindromu)) ilə müşayiət olunan birincili