ı təşkil edir. Böyrəküstü vəzin çatışmazlığı zamanı qlükokortikoidlər (hidrokortizon, deksametazon, prednizolon, triamsinolon), mineralokortikoidlər (DOKSA, trimetilasetat dezoksikortikosteron və s.), hipotireoz zamanı – L-tiroksin təyin olunur.


1-ci tip autoimmun poliqlandulyar sindromla müşayiət olunan kandidamikozda antifunqal preparatlar istifadə olunur. 2-ci tip autoimmun poliqlandulyar sindromla müşayiət olunan şəkərli diabetdə siklosporinlə immunosupressiv terapiya tələb oluna bilər. Pasientlərə yüksək miqdarda askorbin turşusu və onun duzlarını qəbul etmək tövsiyə olunur; alkoqol, bəzi dərman preparatlarının qəbulu qadağan olunur.

Autoimmun poliqlandulyar sindromun proqnozu
Autoimmun poliqlandulyar sindromun erkən aşkarlanması və adekvat əvəzedici terapiyanın aparılması xəstəliyin gedişini kontrol etməyə imkan verir. Lakin əmək qabiliyyəti, bir qayda olaraq, zəifləyir – pasientlərə II-III qrup əlillik təyin olunur.

Autoimmun poliqlandulyar sindromlu pasientlər endokrinoloq və başqa mütəxəssislərin dispanser müşahidəsində olur. Stress vəziyyətlərində, interkurrent infeksiyalarda, fiziki və ya zehni yüklənmə zamanı hormonların dozasını artırmaq mütləqdir. İstənilən nasazlıq zamanı həkimə dərhal müraciət olunmalıdır. Larinqospazm, visseral kandidamikoz, kəskin böyrəküstü vəzi çatışmazlığı nəticəsində autoimmun poliqlandulyar sindrom letal sonlana